ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ -Ecumenical Patriarchate of Constantinople

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

Latin America: Peoples in search of Orthodoxy





by His Eminence Metropolitan Athenagoras of Mexico
 
His Eminence Metropolitan Archbishop Athenagoras (Aneste) of Mexico is the ruling hierarch of the Greek Orthodox Metropolis of Mexico, Central America, Columbia, Venezuela, and the Caribbean Islands under the jurisdiction of the Ecumenical Patriarch of Constantinople.
***********************************************
Thirteen years ago, when I undertook the (then newly-established) Holy Metropolis of Mexico with only three priests and three mainly Greek-speaking communities, in Mexico, Panama and Venezuela, I would never have expected, let alone conceive the miracle that is unfolding today for our Orthodox Church in Latin America.
We all lived the miracle of Cuba, when Fidel Castro's government undertook the construction of the Sacred Temple of Saint Nicholas in Havana and officially received Ecumenical Patriarch Bartholomew, who officiated the inauguration of that Holy shrine in January of 2004.  In the decade that passed, we experienced the propagating of our faith in the states of Mexico, Colombia, Costa Rica, etc... just as we experienced - and continue to experience - the continuing drama of the people of Haiti, after the catastrophic earthquake of last January.  A drama which unfortunately will heal, only after several years have passed.
Orthodox children of Cuba
Greece became acquainted with Christianity and lived its own Pentecost around two thousand years ago, through the Apostle Paul and the other Apostles.  Greece is the most blessed country in the world. And this is because - as I point out to our priests - whichever stone you lift, underneath it you will find the relics of a Saint, a Martyr, a holy man, a fighter for the Orthodox faith...  We, however, in Latin America are living our Pentecost today.  For us - with the exception of the few Greek Orthodox Communities - Orthodoxy has only just arrived in Latin America.
I recall six years ago, when our Ecumenical Patriarch visited Cuba to officiate in the inauguration of the Holy Temple of Saint Nicholas, there were only four Orthodox Cubans, whereas now, more than one thousand Cuban families have been baptized and have embraced Orthodoxy.  And every day, there are more - many more - who seek to acquaint themselves with the Faith of our Fathers.  Six years ago, with the inauguration of Saint Nicholas' church, the first Orthodox Community in the land began to function. Now, with the grace of God and the untiring labours of our five priests (one Colombian and four Cuban), some very significant and impressive missionary work is under way in three other cities of this Land. And this, in spite of unfavourable and financially difficult conditions. At this very moment that I am writing, the Hierarchal Commissioner of Cuba, fr. Athenagoras, is in Greece trying to secure vestments and cassocks and chalices for our needs there.  Even though the Cubans have given us the exceptional privilege of acquiring our own property (something that is not permitted by their Constitution),  unfortunately, there are no funds for us to purchase a suitable building with the necessary thirty-five thousand Euros, to convert it into a Temple for the worshipping needs of the neophytes.  We are hoping for God's grace and are praying for a donor to be found.
Orthodox Mass in Guatemala
When I visited President Fidel Castro seven years ago, to obtain the official invitation with which he was inviting the Ecumenical Patriarch to visit Cuba, I thanked him for that courteous and hospitable gesture of his.  I will never forget his response: "No, Your Eminence, the people of Cuba thank you and the Ecumenical Patriarch, for bringing Orthodoxy to our country."
Cuba, indeed, is "ours". Haiti is "ours", Mexico, Costa Rica, Santo Domingo and Colombia, where now, thanks to a lady donor of the Missionary Association "Saint Kosmas the Aetolian", the first Holy Temple is being erected in the city of Cúcuta of Colombia, in honour of the Supreme Archangels.  And now, another miracle: Guatemala....
 
Orthodox Mass in Guatemala
As in the eras of persecutions, when Christians used to live in catacombs in anticipation of the day they could freely worship the Triadic God, so it is with us here, in all of the countries of Central and South America; for entire decades, innumerable groups of people - who had abandoned the Roman Catholic church - were waiting for the embrace of Orthodoxy.  One such large group in Guatemala knocked on the door of our Metropolis several months ago, asking us to accept them in the bosom of the true Church. I didn't know them. I didn't even know they existed. And indeed, in this vast region of the twenty states under the jurisdiction of the Holy Metropolis of Mexico it is impossible to know everyone.  However, twenty years ago, they had established their own (anti-canonical) Orthodox Church, naturally without knowing full well what they had done, and had endeavoured to survive. They lived incorrectly, in their own particular manner, an "orthodox" worshipping life.  They knew and they desired Orthodoxy.  They knew that our Church has the true faith - that they had a right to Orthodox teaching and its way of life.  They believed that only there would they find the Saviour and Redeemer Christ. So, for twenty years. they walked along a path with the hope that they would eventually reach the truth. Knowing also that it was imperative to commemorate a Bishop in all of their liturgies, during the last ten years they would commemorate our Ecumenical Patriarch.
 
Orthodox church in Guatemala
Twenty years later came the "fullness of time". After searching, they learnt a few months ago that in Mexico there is a canonical Metropolitan and a Metropolis of the Ecumenical Patriarchate of Constantinople. They found me, and they knocked on my door, asking me to receive them. I sent two priests to go and meet them so that we could determine who they are and if their request is serious and valid.  I was stunned.It was a "group" of more than 500.000 people, with 338 churches and chapels, most of whom were natives of Guatemala - and in fact of the ancient race of Mayans!  They live in the mountains and the vast plains of the land and even in the southern cities of Mexico.  I crossed myself and gave thanks to the Holy Mother for that miracle.  I fully understood now what the great byzantinologist and historian of the previous century - Steven Runciman - meant, when he wrote that "the third millennium belongs to Orthodoxy".  Now I also understand the words of a noble Mexican, a University Professor and a faithful member of our Church, when he said to me:  "Your Eminence, Orthodoxy is like a shoe that fits us Latin Americans, provided you know how to put it on us."
So I accepted that group and as a first step, I ordained the two leaders of the group. Now begins the long road of catechism for the hundreds of thousands of those people. It will require several years and a lot of hard work - but a blessed work - to teach those new faithful of ours what the Orthodox way of life involves, and how each of us experiences his own path towards Calgary, which leads to one's personal Resurrection.  By training suitable indigenous clergymen, they will learn to live the worshipful life of the Orthodox Church and, after being baptized and receiving Holy Chrismation, to receive the Immaculate and Sacred Mysteries (Sacraments) - the Body and Blood of our Lord and Redeemer Christ.
You must realize however, that for all this project that is now unfolding before us, we need your help.  We need the necessary financial means to send our own priests to Guatemala, to instruct the catechist teachers there how to catechize the faithful.  The financial means are necessary, in order to print hundreds of thousands of catechist texts, for children and for adults.  In the meantime, many of those people are illiterate. Money is also needed, to prepare videotapes in Spanish, and even in the local dialect of the Mayans, so that they might familiarize themselves with the Divine Liturgy, the Baptism, the Chrismation and all the Services of our Church.


Orthodox Baptism in Guatemala
Can you imagine what this means for Orthodoxy?  And this is just the beginning.  The struggle has only just begun. We truly "own" Latin America.  The third millennium truly belongs to Orthodoxy. With the meagre means at our disposal, but with the wide-open, vast and endless Grace and presence of the Holy Spirit, we will continue with our endeavours.
We do however ask for your support. As I outlined above, we need a donation of thirty-five thousand Euros for the purchase of the property in Cuba, where we will establish a Temple and areas for the congregating and the catechizing of the faithful.  We will also need another donation of twenty-five thousand Euros, in order to begin catechizing the new faithful of Guatemala: to print catechism texts, prepare videotapes of Divine Services and to send suitable priests of ours to that Land, in order to undertake this very important work.
It is our belief that the Missionary Association "Saint Kosmas of Aetolia", which has been the main support of our labours and our endeavours all these years, as well as all you pious donors and the members of the Association, will support us in this new venture that God has placed before us.
The Lord God lives, for all eternity!
With wishes and infinite thanks
† Athenagoras of Mexico

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην Παιδόπολη της Πρώτης



Πρώτη, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα
Με τη στοργή και το ζωηρό ενδιαφέρον του Οικουμενικού Πατριαρχείου και παραγόντων της Ομογενείας της Πόλης, ξεκίνησε και εφέτος η Α΄ περίοδος της Παιδοπόλεως στο νησί της Πρώτης.Την Κυριακή τελέστηκε Θεία Λειτουργία  στο Καθολικό της ιστορικής  Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Πρώτης στους χώρους της οποίας στεγάζονται οι Κατασκηνώσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Στη Θεία Λειτουργία χοροστάτησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ενώ συμπροσευχήθηκαν οι Μητροπολίτες Πριγκηποννήσων Ιάκωβος και Προύσης Ελπιδοφόρος, Ηγούμενος της Ι.Μ. Αγίας Τριάδος Χάλκης.


Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ανέγνωσε Τρισάγιο ενώπιον του τάφου του Μ. Ευεργέτου Συμεών Σινιόσογλου. Κατόπιν ακολούθησε εόρτια εκδήλωση η οποία περιελάμβανε μουσικοχορευτικό πρόγραμμα και μικρές παραστάσεις από τα παιδιά της Κατασκήνωσης με την καθοδήγηση των ομαδαρχών τους που συνόδευαν με μουσικά όργανα ανάμεσα στους οποίους και νέοι που ηλθαν  για τον λόγο αυτό από την Οι.Ομ.Κω.


Προηγήθηκε η προσφώνηση και το καλωσόρισμα της Προέδρου του Δ.Σ. των Κυριών του Συνδέσμου της Παιδοπόλεως Μαρίας Αποστολίδου η οποία αναφέρθηκε στις δραστηριότητες της  παιδοπόλεως  και ευχαρίστησε τον Πατριάρχη για το έντονο και αμείωτο ενδιαφέρον του για τα θέματα της κατασκήνωσης. Εξέφρασε, επίσης, ευχαριστίες και προς τους  χορηγούς, Κοινότητες της Πόλης και των Νήσων, εθελόντριες, την Οι.Ομ.Κω. καθώς και προς τον Παντελή Βίγκα, τον εκπρόσωπο των Μειονοτικών Ιδρυμάτων στο Δεκαπενταμελές  Συμβούλιο της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων.


Στο τέλος της εκδήλωσης μίλησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης ο οποίος αναφέρθηκε στο ενδιαφέρον της Μητρός Εκκλησίας και της Ομογένειας προς τον θεσμό της Κατασκήνωσης εντός της οποίας οι νέοι, στο ξεκίνημα της πορείας τους διαμορφώνουν τον χαρακτήρα τους, διαπαιδαγωγούμενοι σε μια ηλικία κατά την οποία σφυρηλατείται και διαπλάθετται ο χαρακτήρας του ανθρώπου. Δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τις κυρίες του Δ.Σ. της Παιδοπόλεως, την Οι.Ομ.Κω. η οποία τα τελευταία δύο χρόνια αποστέλλει νέους ανθρώπους εθελοντικά ώστε να συμβάλλουν με το δικό τους τρόπο στο επιτελούμενο έργο της κατασκήνωσης. Επήνεσε τη συνεισφορά του Διοικητικού Συμβουλίου των Κυριών της Παιδοπόλεως οι οποίες ασχολούνται εδώ και πολλά χρόνια με θερμό και ειλικρινές ενδιαφέρον  για την εύρυθμη και απρόσκοπτη λειτουργία των Κατασκηνώσεων στην Πρώτη. Εξέφρασε, ακόμη, την ευαρέσκειά του και προς τον Διευθυντή των Κατασκηνώσεων  Σταύρο Ραφαηλίδη για τον ζήλο, την υπευθυνότητα και τον ενθουσιασμό που επιδεικνύει  επί σειρά ετών στην Παιδόπολη.Στο τέλος ο Πατριάρχης  διένειμε αναμνηστικά δώρα στα μικρά παιδιά.


Στη Θεία Λειτουργία παρέστησαν, επίσης,κληρικοί της Μητροπόλεως Πριγκηποννήσων, οι μικροί Κατασκηνωτές οι περισσότεροι των οποίων με τάξη και ευλάβεια μετέλαβαν των Αχράντων Μυστηρίων, το Διοικητικό Συμβούλιο των κυριών του Συνδέσμου της Παιδοπόλεως και στελέχη νεανίδων της Πρώτης, ο Διευθυντής της Κατασκήνωσης Σταύρος Ραφαηλίδης, Κοινοτικοί παράγοντες μεταξύ των οποίων η Πρόεδρος της Πριγκήπου Αγνή Νικολαϊδου, ο Αντιδήμαρχος και στελέχη του Δήμου Πριγκηποννήσων, ο διακεκριμμένος Νομικός και Καθηγητής της Νομικής Χουσείν Χατεμί, ο Γενικός Γραμματέας της Οι.Ομ.Κω. Μιχάλης Μαυρόπουλος και πλήθος  προσκυνητών  από την Πόλη και την Ελλάδα και άλλες  χώρες. Το μεσημέρη  ο Πατριάρχης ευλόγησε την τράπεζα της Παιδοπόλεως , οπου συνέφαγε  με τους  Μητροπολήτες , τους προσκυνητές και τους κατασκυνωτές.

Επιστολή συμπαράστασης Οικουμενικού Πατριάρχη στον Πατριάρχη Αντιοχείας




Κωνσταντινούπολη, ρεπορτάζ του Νικολάου Μαγγίνα
Την αδελφική συμπαράστασή του και το αμέριστο ενδιαφέρον του για την κατάσταση που επικρατεί στη Συρία εκφράζει με επιστολή του προς τον Πατριάρχη Αντιοχείας Ιγνάτιο ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Καθώς η Συρία, όπου μεταφέρθηκε η Έδρα του Πατριαρχείου Αντιοχείας, βυθίζεται καθημερινά στις εμφυλιακές συγκρούσεις, στη βία και στην ανασφάλεια, ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας προσεύχεται και εύχεται όπως ο Θεός διαφυλάξει την ευστάθεια της Εκκλησίας της Αντιοχείας και του αγαθού της ζωής κάθε ανθρώπου.


«Βιούντες εκ της απ' αιώνων ιστορικής ημών Καθέδρας την ημετέραν Πρωθιεραρχικήν διακονίαν ως διακονίαν αγάπης και μερίμνης υπέρ πασών των Αγίων του Θεού Εκκλησιών, αεί έχομεν έμπροσθεν των οφθαλμών ημών το λόγιον του ουρανοβάμονος Αποστόλου Παύλου, του διελθόντος και εκ της καθ' Υμάς Αγιωτάτης Εκκλησίας και διδάξαντος Λόγον Κυρίου Σταυρωθέντος και Αναστάντος, ειπόντος προς τους Κορινθίους: "ο Θεός συνεκέρασε το σώμα, τω υστερούντι περισσοτέραν δους τιμήν, ίνα μη η σχίσμα εν τω σώματι, αλλά το αυτό υπέρ αλλήλων μεριμνώσι τα μέλη∙ και είτε πάσχει εν μέλος, συμπάσχει πάντα τα μέλη[...]. Υμείς δε εστε σώμα Χριστού και μέλη εκ μέρους" (Α  Κορ. ιβ  26)», αναφέρει στην επιστολή του ο Οικουμενικός Πατριάρχης και συνεχίζει:


«Εν τω αποστολικώ τούτω πνεύματι, παρακολουθούντες από του Ιερού ημών Κέντρου και προσωπικώς την επικρατούσαν εν τη χώρα εν η εδρεύει το καθ' Υμάς παλαίφατον Πατριαρχείον κατάστασιν, φιλαδέλφως προσερχόμεθα νοερώς πλησίον της Υμετέρας γεραράς Μακαριότητος, της περί Αυτήν σεβασμίας Ιεραρχίας, του ιερού κλήρου και του ευσεβούς ποιμνίου Αυτής και διαβεβαιούμεθα Υμάς ότι προσκαρτερούμεν τη προσευχή υψούντες χείρας ικέτιδας προς τον Άρχοντα της Ειρήνης και αναπέμποντες δεήσεις υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου και ευσταθείας της κατά Αντιόχειαν Αγιωτάτης Εκκλησίας, ιδία δε υπέρ της διαφυλάξεως του θεοδωρήτου αγαθού της ζωής παντός ανθρώπου, διαπύρως ευχόμενοι όπως Κύριος ο Θεός κολοβώση τας ημέρας της δοκιμασίας ίνα πάσα σαρξ σωθή και αινέση και δοξολογήση το Πανάγιον Όνομα Αυτού».


«Εκ μέσης καρδίας», συνεχίζει ο Οικουμενικός Πατριάρχης, «ευχόμεθα όπως η υπερέχουσα πάντα νουν ειρήνη, ο Χριστός, φωτίση πάντας ανθρώπους και κατευθύνη αυτούς εις εργασίαν των εντολών Του, παρέχων αυτοίς πάσαν δόσιν αγαθήν και παν δώρημα τέλειον προς υπέρβασιν των δυσχερειών και επικράτησιν της προς τον πλησίον αγάπης, περιπτυσσόμεθα την Υμετέραν Μακαριότητα και αύθις φιλήματι αδελφικώ και διατελούμεν μετά της εν Κυρίω βαθείας αγάπης και τιμής εξιδιασμένης».