ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ -Ecumenical Patriarchate of Constantinople

Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος για κάρτα του πολίτη

ΕΠΕΙΓΟΝΤΩς ΜΕΤΑΝΟΙΑ

Το γένος μας, έδωσε ένα πλήθος αγίων απ΄ όλες τις κοινωνικές κατηγορίες: άνθρωποι απλοί, στρατιώτες, έμποροι, μοναχοί, ιερείς και επισκόπους. Αυτοί είναι που προσεύχονται για μας στο Θεό.
Όλες οι γενιές πρόσφεραν αγίους, γι΄ αυτό η αγιότητα δεν είναι μια σελίδα του παρελθόντος, αλλά  είναι και πρέπει να είναι κάτι το συνεχές.

Στην Αγ. Γραφή ο Θεός μας δείχνει τι συμβαίνει όταν δεν υπάρχουν πια άγιοι. Πρώτο μάθημα ο κατακλυσμός. Τότε είχαν εξαφανιστεί οι άνθρωποι που εκπλήρωναν τις εντολές του Θεού και τότε ήρθε το τέλος εκείνου του κόσμου.
Το δεύτερο μάθημα είναι τα Σόδομα και τα Γόμορα. Μία κοινωνία που είχε καλλιεργήσει με εμμονή την αμαρτία και τη λήθη του Θεού και που καταστράφηκε.
Τότε είχαν χαθεί οι άγιοι από τη γη - δηλαδή οι άνθρωποι που θα εκπληρώσουν το θέλημα του Θεού - και ήρθε η καταστροφή.
Οι άγιοι δεν εμφανίστηκαν από το πουθενά, αλλά είναι καρπός της πίστεως και του πνευματικού αγώνα κάποιας χριστιανικής κοινότητας. Γι΄αυτό έχουμε την ευθύνη να εφαρμόσουμε το Ευαγγέλιο στη ζωή μας. Εάν είμαστε αδιάφοροι μπροστά στη γενικευμένη αμαρτία, εάν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να έχει σκέψεις και επιθυμίες αμαρτωλές, τότε είμαστε υπεύθυνοι για την έλλειψη αγίων.
Όταν ένα χωράφι είναι γεμάτο αγκάθια τότε πνίγουν όλα τα λουλούδια. Η μόνη λύση είναι να ξεριζώσεις τα΄ αγκάθια. Γύρω μας έχει γενικευτεί η αμαρτία. Πολλοί δε θέλουν καν ν΄ ακούν για προσευχή, νηστεία και άσκηση. Ο καθένας έχει φτιάξει το είδωλό του και προσκυνάει το δικό του Θεό το χρήμα, τη διασκέδαση, τη δύναμη κ.λ.π. περιφρονώντας το Θεό και τις εντολές του.
Αυτή η συμπεριφορά δε φέρνει τίποτε άλλο από την οργή του Θεού. Η αγιότητα σήμερα περιφρονείται και γι΄ αυτό λείπουν οι άγιοι οι οποίοι θα «μαλακώσουν» την οργή του Θεού (βλέπε την προσευχή του Μωυσή, η επέμβαση του Αβραάμ για τους Σοδομίτες) Τιμώντας τους αγίους πρέπει να τους έχουμε ως μοντέλο. Είναι η μόνη πραγματική τιμή. Το να θαυμάζεις και να τιμάς κάποιον σημαίνει να επιθυμείς να του μοιάσεις, να γίνει οδηγός στη ζωή σου.
Πολλοί νέοι σήμερα δηλώνουν φαν διαφόρων αθλητών, ηθοποιών, τραγουδιστών κ.λ.π. Αυτό σημαίνει ότι αρχίζουν να συμπεριφέρονται όπως αυτοί, να μιλούν όπως αυτοί, να τους μιμούνται. Ντύνονται όπως τα «είδωλα» τους και προσπαθούν να τους μοιάσουν σ΄ όλα. Έτσι θα έπρεπε να κάνουμε και όσοι περηφανευόμαστε για την τιμή των αγίων μας. Εμείς όμως κάνουμε το αντίθετο. Όχι μόνο δε μιμούμαστε τη ζωή των αγίων, αλλά η ζωή μας είναι εντελώς αντίθετη.
Γι΄ αυτό οι άγιοι δεν είναι μόνο μεσίτες για μας αλλά θα είναι και «κατήγοροί μας»
Μπροστά στον Δίκαιο Κριτή θα πουν ότι γεννήθηκαν στον ίδιο με εμάς λαό, ότι έζησαν στο ίδιο περιβάλλον, ότι αντιμετώπισαν δυσκολίες ίσως μεγαλύτερες από τις δικές μας, ότι αντιμετώπισαν τους ίδιους μ΄ εμάς πειρασμούς, αλλά οπλίστηκαν με τις εντολές του Ευαγγελίου. Το Άγιο Πνεύμα φεύγει από τους οκνηρούς,από τους βολεμένους, που θέλουν έναν άνετο Χριστιανισμό και επιθυμούν τη σωτηρία χωρίς να καταβάλουν καμία προσπάθεια, που αγαπούν την αμαρτία ποιο πολύ από τις εντολές του Θεού.

Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ( ΝΕΑ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ)







Ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων υπέυθυνος του τμήματος Εξωτερικών σχέσεων της Εκκλησίας της Ρωσσίας συνοδευόμενος από τρεις άλλους Αρχιερείς και αρκετούς κληρικούς και λαϊκούς επισκέφθηκε  την Αδελφότητα της Ι. Μ. Εσφιγμένου που διαμένει στο Αντιπροσωπείο της Μονής στις Καρυές. Η επίσκεψη διεξήχθη σε θερμό κλίμα. Ο Μητροπολίτης και η δεκαμελής συνοδία του προσκύνησαν στο ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και ασπάστηκαν τα άγια λείψανα που παρετέθηκαν προς προσκύνηση. Ο Καθηγούμενος της Μονής Εσφιγμένου Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος υποδεχόμενος τον Αρχιερέα με την εκλεκτή συνοδία του ευχαρίστησε για την μεγάλη τιμή της επισκέψεως και ευχήθηκε κάθε αγαθό από Θεού στον Σεβασμιώτατο και τους συνοδούς του, καθώς επίσης και στον αδελφό Ρωσσικό λαό. Παράλληλα παρακάλεσε τον Μητροπολίτη Ιλαρίωνα να διαβιβάσει την αγάπη και τον σεβασμό ολοκλήρου της εσφιγμενιτικής αδελφότητος στον Αγιώτατο Παριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσσιών κ.κ. Κύριλλο. Στη συνέχεια αναφερόμενος στο γνωστό πρόβλημα της καταλήψεως της Μονής Εσφιγμένου από τους σχισματικούς ζηλωτές εξέφρασε τη λύπη του για την αδυναμία της αδελφότητος να τον υποδεχθεί στη φυσική της έδρα. Αναφερόμενος στους δεσμούς της Μονής Εσφιγμένου με την Ρωσσική Ορθοδοξία ανέφερε τον Άγιον Αντώνιο τον Εσφιγμενίτη κτήτορα της Λαύρας του Κιέβου και γενάρχη του Ρωσσικού Μοναχισμού, καθώς επίσης τον Όσιο Αντίπα τον Μολδαβό που έζησε στην Μονή και εκοιμήθη στην Μονή Βαλαάμ της Ρωσσίας και τον άγιο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Αθανάσιο τον Εσφιγμενίτη που χειροτόνησε τον Όσιο Πέτρο Μητροπολίτη Μόσχας. Τέλος ευχήθηκε να ευλογήσει ο Θεός άπαντας ώστε να αξιωθούν όποτε Αυτός θελήσει να προσκυνήσουν στο ιερό σπήλαιο του Αγίου Αντωνίου και στο Καθολικό της Αναλήψεως στο Μοναστήρι.Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης αντιφωνώντας εξέφρασε αρχικά την χαρά του που επισκέπτεται την αδελφότητα της Μονής Εσφιγμένου. Ο Θεός, είπε, δεν κατοικεί σε χειροποίητους ναούς και τα μοναστήρια δεν είναι οι πέτρες και τα οίκοδομήματα αλλά οι καρδιές των ανθρώπων. Αναφέρθηκε σε παλαιότερη εμπειρία του στο περιβόλι της Παναγίας όπου το 1992 προσκύνησε σε δεκαεννέα Μοναστήρια μεταξύ των οποίων και στη Μονή Εσφιγμένου. Παντού άκουσε λόγους ωφελείας και πήρε πνευματικά εφόδια για την ιερατική του πορεία. Δυστυχώς στη Μονή Εσφιγμένου αυτά που άκουσε αφορούσαν μόνο κριτική για τους Αρχιερείς της Εκκλησίας και την διαποίμανση που ασκούν στον λαό του Θεού και επικεντρώνονταν στην προσπάθεια κατοχύρωσης δικαιώματος αποσχίσεως των μοναχών από την Εκκλησία. Πρόκειται για το πρόβλημα που ονομάζεται «ζήλος ου κατ’ επίγνωσιν». Ο Μητροπολίτης Ιλαρίων αναφέροντας το του Αποστόλου Παύλου «Και ους μεν έθετο ο Θεός εν τη Εκκλησία πρώτον αποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, έπειτα δυνάμεις, είτα χαρίσματα ιαμάτων, αντιλήψειςκ.λ.π.» (Α Κορινθίους ιβ  28-30), εδήλωσε ότι στα πλαίσια της Εκκλησίας κάθε ομάδα που ανοίκει σε Αυτήν έχει τις δικές της δικαιοδοσίες και καθήκοντα και ο καθένας πρέπει να μένει στη δική του θέση και να μην εμπλέκεται στα καθήκοντα των άλλων. Χιλιάδες άνθρωποι έρχονται στο περιβόλι της Παναγίας για να μάθουν αυτά που δεν μπορούν να μάθουν από τους ιερείς έξω στον κοσμο και να γνωρίσουν την πνευματική ζωή του Αγίου Όρους η οποία διαμορφώθηκε από τα δάκρυα και τους κόπους των μοναχών και όχι για να σκανδαλισθούν από τέτοιες συμπεριφορές.Τέλος ευχήθηκε στον Άγιο Καθηγούμενο και την αδελφότητα να είναι πιστοί στα μοναχικά τους καθήκοντα και είναι βέβαιος ότι κάποια στιγμή σίγουρα θα εγκατασταθούν στον φυσικό τους χώρο, δηλαδή το κυρίως συγκρότημα της Μονής.Ακολούθησε κέρασμα στο συνοδικό του Αντιπροσωπείου και προσεφέρθησαν δώρα. Ο Μητροπολίτης και η συνοδία του θα καταλύσουν στην Σκήτη του Αγίου Ανδρέα όπου το πρωί θα τελέσουν την θεία λειτουργία στον κεντρικό μεγαλοπρεπή ναό του Αποστόλου Ανδρέου.

ΠΗΓΗ  http://www.esphigmenou.gr/index.php?mid=6&sid=1&newsid=86

Ιερά Μονή Εσφιγμένου -ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΔΩΡΕΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ

Προστέθηκε στις 26-10-2008

ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΔΩΡΕΕΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ
23/10/2008
Σήμερα στην Αθήνα εκδικάστηκε η αγωγή της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου κατά της Αστικής Εταιρίας «Αγία Άννα Μαρκοπούλου». Πρόκειται για μία από τις πολλές παράνομες μεταβιβάσεις των ζηλωτών καταληψιών της Μονής με τις οποίες δώρησαν σημαντικά περιουσιακά στοιχεία της Μονής σε ;δικούς τους ανθρώπους, εν όψει της αναχωρήσεώς τους από το Άγιον Όρος. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί συνέστησαν Αστικές Εταιρίες «εν μιά νυκτί» για να αποδεχθούν τις δωρεές, όπως συνέβη και με την εν λόγω Εταιρία «Αγία Άννα». Αναμένεται η απόφαση του Δικαστηρίου εντός δύο έως τεσσάρων το πολύ μηνών.

Στον ανακριτή οι καταληψίες της Μονής Εσφιγμένου
Προστέθηκε στις 15-10-2008

Απολογήθηκαν για κακουργηματική υπεξαίρεση σε ειδικό ανακριτή της Θεσσαλονίκης πέντε καταληψίες της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους, μεταξύ αυτών και ο επικεφαλής τους Μεθόδιος.

Η νέα αδελφότητα είχε προσφύγει στην δικαιοσύνη σε βάρος των καταληψιών, ενώ η απολογία στον ειδικό ανακριτή έγινε στο πλαίσιο προκαταρκτικής έρευνας της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, η υπεξαίρεση αγγίζει το ποσό των 700.000 ευρώ και φέρεται να τελέστηκε την 6ετία 1996-2002. Πρόκειται για κρατικές αποζημιώσεις που αφορούν μισθώματα του Δημοσίου για την εκμετάλλευση περιουσιακών στοιχείων της Μονής εκτός του Αγίου Όρους.
Απολογούμενοι οι «ζηλωτές», οι οποίοι έχουν κηρυχθεί σχισματικοί, ισχυρίστηκαν ότι τα χρήματα επενδύθηκαν στην Ιερά Μονή για τη βελτίωση των υποδομών της.
Στην συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι με τη σύμφωνη γνώμη εισαγγελέα και ανακριτή με τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα ενώ για την παραπομπή τους ή όχι σε δίκη θα αποφασίσει το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο.
Να σημειωθεί ότι παρά τις τελεσίδικες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι «ζηλωτές» διατηρούν τον έλεγχο του Μοναστηριού.

ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΝΟΜΙΜΟ ΗΓΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ
Προστέθηκε στις 31-08-2008
Στις 31.8.2008 και ώρα 12:00 ενημερώθηκε τηλεφωνικά το Αστυνομικό Τμήμα Καρυών Αγίου Όρους ότι το υπ αριθμ. ΡΜΝ 9273 αυτοκίνητο μάρκας LandRover τύπου Jeep κινείται από την Ι.Μ. Εσφιγμένου προς την περιοχή Γιοβάνιτσα της Ι. Μ. Χιλανδαρίου, οδηγούμενο από τους καταληψίες της παλαιάς αδελφότητας.ʼμεσα ενημερώθηκαν οι Α/Σ. Χιλανδαρίου και Α/Σ Ζωγράφου, προκειμένου να προβούν από κοινού στον εντοπισμό και έλεγχο του εν λόγω οχήματος. Κατά την πορεία των ερευνών αστυνομικός του Α/Σ Ζωγράφου ενημέρωσε το Αστυνομικό Τμήμα Καρυών ότι το προαναφερόμενο όχημα μαζί με 25 περίπου καταληψίες της παλαιάς αδελφότητας και με επικεφαλής τον έκπτωτο ηγούμενο της Ι.Μ. Εσφιγμένου ΠΑΠΑΛΑΜΠΡΑΚΟΠΟΥΛΟ Ματθαίο (Μεθόδιο), βρισκόταν σταθμευμένο πλησίον του Ι.Κελλίου Αγίου Τρύφωνος Ι. Μ. Εσφιγμένου, εντός του οποίου παρευρίσκονταν σε γεύμα ο Καθηγούμενος της Ι. Μ. Εσφιγμένου Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος (κ.κ. ΚΑΤΣΟΥΛΙΕΡΗΣ Χρήστος) μετά της συνοδείας του, παρόντος του πατρός Γερασίμου, γέροντος του εν λόγω Ι. Κελλίου, καθώς και μερικών προσκυνητών. Κατά την άφιξη των αστυνομικών στο σημείο οι καταληψίες συγκεντρωθέντες απαιτούσαν σε έντονο ύφος την άμεση αποχώρηση της νέας αδελφότητος από το Ι. Κελλί Αγίου Τρύφωνος, χωρίς να τους δημιουργήσουν πρόβλημα, με το αίτημα να μην απομακρυνθεί από το σημείο το αυτοκίνητο της Ιεράς Κοινότητος (Δασικής Εφορείας) με το οποίο μετέβη η νέα αδελφότητα στο εν λόγω Ι. Κελλί, εάν δεν επιστραφεί σε αυτούς ένας γεωργικός ελκυστήρας (Tracter), o οποίος είχε κατασχεθεί από το Α/Τ. Αγίου Όρους τον Οκτώβριο του 2005 και αποδόθηκε με μεσεγγύηση στην νέα Αδελφότητα. Οι συγκεντρωθέντες της παλαιάς αδελφότητος έπειτα από παραίνεση των αστυνομικών του Α/Σ. Χιλανδαρίου και Α/Σ Ζωγράφου απεχώρησαν από το σημείο χωρίς τα προαπαιτούμενα. Στη συνέχεια με συνδρομή-συνοδεία οχημάτος της Υπηρεσίας και των υφισταμένων υπηρεσιών, ο Καθηγούμενος της Ι. Μ. Εσφιγμένου με τη συνοδεία του (νέα αδελφότητα) απεχώρησαν από το εν λόγω Ι. Κελλί προς Καρυές χωρίς ουδέν να συμβεί.

Ενημερωτικό σημείωμα Αστυνομικού Τμήματος Αγίου Όρους.

Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας - Σύντομη παρουσίαση

                                                             
                                                  

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας έχει αποστολικές ρίζες, η θεμελίωσή της έγινε με το ιεραποστολικό έργο του Αποστόλου Ανδρέα, ο οποίος κήρυξε τον λόγο του Ευαγγελίου και στην πρώην ρωμαϊκή περιοχή Μικρά Σκυθία, η οποία βρίσκεται ανάμεσα στον ποταμό Δούναβη και το δυτικό μέρος της Μαύρης Θάλασσας, η σημερινή Δοβρούτσα ( νότιο-ανατολικό μέρος της Ρουμανίας ).
Στις 25 Απριλίου 1885, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας έγινε αυτοκέφαλη, και στις 25 Φεβρουαρίου 1925 ανυψώθηκε στο αξίωμα του Πατριαρχείου, έχοντας έτσι στενή ένωση από άποψη δογματικής, λειτουργικής και κανονικής με τις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες Αδελφές.
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή ( 2000 ), 86.7% από το σύνολο των 21.794.793 κατοίκων της Ρουμανίας δήλωσαν ότι είναι χριστιανοί ορθόδοξοι.

1. Διοργάνωση
εντός της χώρας: 6 Μητροπόλεις, οι οποίες διαιρούνται σε Αρχιεπισκοπίες και Επισκοπές, με 13.527 ενορίες, όπου λειτουργούν 14.513 ιερείς και διάκονοι σε 15.218 εκκλησίες.
για τους ορθοδόξους Ρουμάνους της διασποράς υπάρχουν 3 Μητροπόλεις ( αποτελούνται από 3 Αρχιεπισκοπές και 6 Επισκοπές ) στην Ευρώπη˙ μια Αρχιεπισκοπή στην αμερικανική ήπειρο και μια Επισκοπή της Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας.
A) Κεντρική διοργάνωση
Η ανώτατη αρχή της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας σε όλους τους τομείς είναι η Ιερά Σύνοδος , η οποία αποτελείται από τον Πατριαρχη, ο οποίος είναι και πρόεδρός της και από όλους τους μητροπολίτες, αρχιεπισκόπους, επισκόπους, βοηθούς επισκόπους, αρχιερείς.
Ο αποφαντικός κεντρικός οργανισμός της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας, για όλα τα διοικητικά, κοινωνικά, πολιτιστικά, οικονομικά και πατρογονικά προβλήματα, είναι Εθνική Εκκλησιαστική Συνέλευση, η οποία αποτελείται από τρεις εκπροσώπους από κάθε αρχιερατική περιοχή ( ένας κληρικός και δυο λαϊκούς ), εκλεγμένοι για τέσσερα χρόνια. Τα μέλη της Ιεράς Συνόδου συμμετέχουν με αποφαντικό ψήφο στις συνεδριάσεις της Εθνικής Εκκλησιαστικής Συνέλευσης.
Ο κεντρικός εκτελεστικός οργανισμός της Ιεράς Συνόδου και της Εθνικής Εκκλησιαστικής Συνέλευσης είναι το Εθνικό Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, συγκροτούμενο από δώδεκα μέλη της Εθνικής Εκκλησιαστικής Συνέλευσης ( ένας κληρικός και ένας λαϊκός από κάθε μητρόπολη της χώρας, εκλεγμένοι για τέσσερα χρόνια ). Τα μέλη της Ιεράς Συνόδου μπορούν να συμμετέχουν με αποφαντικό ψήφο στις συνεδριάσεις του Εθνικού Εκκλησιαστικού Συμβουλίου.
Ο Αρχιποιμήν της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας είναι ο Μακαριότατος Πατριάρχης Δανιήλ, εκλεγμένος στις 12 Σεπτεμβρίου 2007 και ενθρονισμένος ως ζ Πατριάρχης της Ρουμανίας στις 30 Σεπτεμβρίου 2007.



B) Τοπική διοργάνωση
Οι συστατικές μονάδες της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας είναι :
η ενορία
το μοναστήρι
το γενικό αρχιερατείο
η αρχιερατική περιοχή ( αρχιεπισκοπή ή επισκοπή )
η μητρόπολη
2. Η μοναχική ζωή
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας έχει 637 μοναστήρια και σκήτες, με περίπου 8.000 μοναχούς και μοναχές .

3. Θεολογική εκπαίδευση
Για την θεολογική κατάρτιση, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας έχει :
33 Θεολογικά Λύκεια
11 Θεολογικά Πανεπιστήμια και 4 θεολογικά τμήματα μέσα σε άλλα πανεπιστήμια, εντεταμένες στο σύστημα ανώτατης κρατικής παιδείας, έχοντας γραμμένους πάνω από 9.365 φοιτητές σε διάφορες ειδικεύσεις.
Πάνω 10.000 καθηγητές, οι οποίοι διδάσκουν το μάθημα των Θρησκευτικών στα δημόσια σχολεία.



4. Θρησκευτική βοήθεια
Εκτός δραστηριοτήτων εντός ενοριών, η θρησκευτική βοήθεια γίνεται και :
στον στρατό, στην χωροφυλακή και στις φυλακές, από 143 ιερείς
στα νοσοκομεία, σχολεία και κοινωνικά κέντρα, από 364 ιερείς

5. Κοινωνική βοήθεια
Τα κοινωνικά ιδρύματα τα οποία βρίσκονται υπό την άμεση καθοδήγηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας :
121 κέντρα για παιδιά
35 κέντρα για γέροντες
106 λέσχες και φουρνιές
52 κέντρα διάγνωσης και θεραπείας, ιατρεία και φαρμακεία
23 κέντρα συμβουλής και βοήθειας στις οικογένειες σε ανάγκη
2 κέντρα για θύματα της παράνομης μεταφοράς και εκμετάλλευσης ανθρώπων.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας εξασφαλίζει συνεχή κοινωνική βοήθεια για περίπου 270.000 ανθρώπους.
Σε περίπτωση θεομηνίας, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας διεξάγει ανθρωπιστική καμπάνια σε εθνικό επίπεδο, για την άμεση υποστήριξη των πικραμένων. Επίσης, μαζί με τις κεντρικές και τοπικές αρχές και με μη-κυβερνητικές οργανώσεις, εσωτερικές αλλά και διεθνές, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας συνεπιφέρει σε εθνικά προγράμματα όπως:
η καταπολέμηση του οικείου βίαιου
η πρόληψη της παράνομης μεταφοράς και εκμετάλλευσης ανθρώπων
η πρόληψη χρήσης των ναρκωτικών
η πρόληψη της διάδοσης του ΑΙDS
η κοινωνική ένταξη των μη ευνοϊκών κατηγοριών (ανάπηροι, μη εργαζόμενοι)
6. Εκκλησιαστικά ιδρύματα με ιεραποστολικό σκοπό
Μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας λειτουργούν :
το Βιβλικό και Ιεραποστολικό Ινστιτούτο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας
Κέντρα Μ.Μ.Ε του Πατριαρχείου Ρουμανίας.
Με την υψίστη πρωτοβουλία του Μακαριότατου Πατριαρχη Δανιήλ, στις 27 Οκτωβρίου 2007, ιδρύθηκε το “Κέντρο Τύπου ΒΑSILICA”, του Πατριαρχείου της Ρουμανίας, όπου ανήκουν : ο ραδιοφωνικός σταθμός TRINITAS, ο τηλεοπτικός σταθμός TRINITAS TV , τα δημοσιεύματα: η Εφημερίδα LUMINA), LUMINA DE DUMINICA, VESTITORUL ORTODOXIEI˙,το πρακτορείο ειδήσεων και το Γραφείο Τύπου και Επικοινωνιών του Πατριαρχείου της Ρουμανίας.

7. Εκκλησιαστικές και διαθρησκευτικες σχέσεις
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας ανήκει στον Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών από 1961 και στην Συνδιάσκεψη Ευρωπαϊκών Εκκλησιών από 1964. Συμμετέχει μαζί με τις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, στους διεθνές θεολογικούς διαλόγους με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, με την Εκκλησία των Διαμαρτυρομένων, με την Αγγλικανή Εκκλησία, κ.α.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας έχει ένα Γραφείο Αντιπροσώπισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε άλλα πολιτικά ευρωπαϊκά ιδρύματα στις Βρυξέλλες.


8. Μουσεία για συντήρηση των παλαιών βιβλίων και εκκλησιαστικών αντικειμένων
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας έχει 275 μουσεία και 42 τοπικά κέντρα αποθήκευσης.
Contact :
Web: www.patriarhia.ro
E-mail: patriarhia@patriarhia.ro

ΠΗΓΗ    http://www.patriarhia.ro/ro/scurta_prezentare_gr.html

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΣΤΗ ΡΟΥΜΑΝΙΑ


Τετραήμερη επίσκεψη στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας πραγματοποιεί από την περασμένη Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.
Ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας επισκέπτεται την Ρουμανία με αφορμή τους εορτασμούς της ανακηρύξεως του έτους 2010 ως «Έτους εορτασμού του Ορθοδόξου Συμβόλου της Πίστεως και της επετείου της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας Ρουμανίας», στα πλαίσια της συμπληρώσεως 1685 ετών από την Α’ εν Νικαία Οικουμενική Σύνοδο (325), 125 ετών από την επίσημη ανακήρυξη της αυτοκεφαλίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρουμανίας (1885) και 85 ετών από την ανύψωσή της σε Πατριαρχείο (1925).
Στο αεροδρόμιο του Βουκουρεστίου τον Οικουμενικό Πατριάρχη υποδέχθηκε ο Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ, ο οποίος και προσφώνησε τον κ. Βαρθολομαίο.

Ο χαιρετισμός του Οικουμενικού Πατριάρχου έχει ως εξής:

Μακαριώτατε και πεφιλημένε αδελφέ,
Ιερώτατοι αδελφοί Αρχιερείς,
Τίμιοι εκπρόσωποι των αρχών της Πολιτείας της Ρουμανίας,
Ευλογημένοι και αγαπητοί Ορθόδοξοι Ρουμάνοι,
αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω προσφιλή,

Δόξα τω Αγίω Θεώ, ο Οποίος μας αξιώνει και πάλιν να υπαντήσωμεν αλλήλους!

Ευχαριστούμεν θερμώς δια τους ευγενείς και πλήρεις αγάπης λόγους της προσφωνήσεώς Σας, Μακαριώτατε. Γνωρίζομεν τα πληρούντα την καρδίαν Σας αγαθά αισθήματα έναντι τόσον του προσώπου ημών, όσον και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Σας βεβαιούμεν ότι αντίστοιχα αισθήματα πλημμυρούν και την ημετέραν καρδίαν δια το πρόσωπον Υμών, δια την κατά Ρουμανίαν Αγιωτάτην Εκκλησίαν και δι' άπαντα τον ευσεβή Ρουμανικόν λαόν. Ήλθομεν, κατόπιν Υμετέρας ευγενούς προσκλήσεως, δια να συνεορτάσωμεν αφ' ενός μεν την συμπλήρωσιν 1685 ετών από της συγκλήσεως της εν Νικαία Αγίας Α' Οικουμενικής Συνόδου, αφ' ετέρου δε 125 ετών από της ανακηρύξεως του Αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ρουμανίας.
Σας φέρομεν εκ Κωνσταντινουπόλεως τον ασπασμόν και τας ευλογίας της Μητρός Εκκλησίας, η οποία σεμνύνεται παρακολουθούσα την κατά Θεόν πρόοδον και αύξησιν της τέως θυγατρός και ήδη πολυφιλήτου αδελφής Εκκλησίας της Ρουμανίας. Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, το οποίον εγαλακτοτρόφησε στοργικώς και έθρεψεν επί αιώνας πάσας τας τοπικάς Εκκλησίας της Βαλκανικής, διατηρεί πάντοτε θερμόν το φίλτρον της προς αυτάς αγάπης, μάλιστα δε της προς την σεβασμίαν Εκκλησίαν Σας, της οποίας αι ιστορικαί ρίζαι αντλούν δαψιλέστερον από την σεβασμίαν παράδοσιν του Φαναρίου. Την αγάπην αυτήν μαρτυρεί το γεγονός ότι η σημερινή επίσκεψις ημών εις την Χώραν σας είναι η πολλοστή την οποίαν πραγματοποιούμεν με την ιδιότητα του Οικουμενικού Πατριάρχου. Και επί των ημερών του αοιδίμου Πατριάρχου Θεοκτίστου και επί της Υμετέρας Πατριαρχείας, πεφιλημένε και περισπούδαστε άγιε αδελφέ κύριε Δανιήλ, επανειλημμένως ηξιώθημεν παρά Θεού να έλθωμεν ενταύθα, να συμπνευματισθώμεν, να βεβαιώσωμεν λειτουργικώς εν Ευχαριστία τον άρρηκτον εν Κυρίω δεσμόν και το ομόψυχον και ομόγνωμον και ομόφoρον των δύο Εκκλησιών, των Προκαθημένων των και της Ιεραρχίας των.
Επικαλούμενοι επί πάντας τας ευχάς των Αγίων Πατέρων της εν Νικαία Α' Οικουμενικής Συνόδου και των Αγίων Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου και Οσίου Δημητρίου του Νέου, προστάτου του Βουκουρεστίου, απευθύνομεν θερμότατον χαιρετισμόν από κέντρου ψυχής και καρδίας προς άπασαν την σεβασμίαν Ιεραρχίαν, τον ευαγή ιερόν Κλήρον, τους Μοναχούς και τας Μοναχάς, όλον το χριστεπώνυμον πλήρωμα του Πατριαρχείου Ρουμανίας και σύνολον τον Ρουμανικόν λαόν. Ιδιαιτέρως χαιρετίζομεν εν τιμή πολλή τας εντίμους Αρχάς του Κράτους, ευχόμενοι πλούσιον τον φωτισμόν του Χριστού εν τη διακυβερνήσει της Χώρας.
Ο Χριστός εν τω μέσω ημών! Το κραταιόν Αυτού έλεος είθε να σκέπη πάντοτε την Ρουμανίαν!


Ακολούθησε Δοξολογία επί τη αφίξει του Οικουμενικού Πατριάρχου στον Πατριαρχικό Καθεδρικό Ναό του Βουκουρεστίου.
Αντηλλάγησαν προσφωνήσεις και αντιφωνήσεις και η δοξολογία επισφραγίστηκε με τον εν Χριστώ ασπασμό των δύο Προκαθημένων.



Στη συνέχεια οι δύο Προκαθήμενοι εγκαινίασαν το Κέντρο Πολιτιστικής Κληρονομιάς «Ο Άγιος Μάρτυς Κωνσταντίνος Brâncoveanu», την επιμέλεια του οποίου είχε ο Επίσκοπος Καμπινεάουλ Κυπριανός.
Στα εγκαίνια παρέστησαν μέλη της Ιεράς Συνόδου του Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς και οι Μητροπολίτες Περγάμου Ιωάννης και Γαλλίας Εμμανουήλ, οι οποίοι συνοδεύουν τον Οικουμενικό Πατριάρχη σ' αυτό το ταξίδι.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης μετά το πέρας του αγιασμού, μεταξύ άλλων είπε:
«Είμαστε μάρτυρες της ανακαίνισης αυτού του κτιρίου που στεγάζει το κέντρο, το οποίο είναι για όλους εκείνους που επιθυμούν να ασχοληθούν με την συντήρηση των έργων της εκκλησιαστικής τέχνης. Έχουμε ιερό καθήκον να διατηρήσουμε εκείνα που μας εμπιστεύθηκαν οι πρόγονοί μας. Συγχαίρω όλους εκείνους που συνέβαλαν στην ανακαίνιση του εν λόγω κτιρίου, τον Δήμαρχο Neculai Onţanu για την οικονομική ενίσχυση, αλλά θα ήθελα να συγχαρώ ειδικά τον Πατριάρχη Ρουμανίας κ. Δανιήλ, ο οποίος από την ημέρα της εκλογής του έχει δώσει μια νέα πνοή στην ζωή της Εκκλησίας».

Από την πλευρά του, ο Πατριάρχης Δανιήλ υπογράμμισε μεταξύ άλλων:
«Είναι μεγάλη ευθύνη να διατηρήσουμε την Κληρονομιά της Εκκλησίας. Αυτό είναι το πρώτο ίδρυμα του Πατριαρχείου το οποίο έχει επανδρωθεί με πολύ καλά εκπαιδευμένο προσωπικό με διατριβές και αναγνωρισμένα διπλώματα από το Κράτος».

THN  Τετάρτη 27 Οκτωβρίου τελέστηκε Θεία Λειτουργία, συλλειτουργούντων των δύο Πατριαρχών, Οικουμενικού και Ρουμανίας, στον Πατριαρχικό Καθεδρικό Ναό με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Δημητρίου του Ευσεβούς του Νέου, πολιούχου του Βουκουρεστίου.
Κατά την ομιλία του ο Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ χαρακτήρισε τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο "φίλο του Ρουμανικού λαού".

Η ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου έχει ως εξής:
Μακαριώτατε Αδελφέ Πατριάρχα κ. Δανιήλ,
Ιερώτατοι Αδελφοί,
Ευσεβή τέκνα της Εκκλησίας!

Το ημερολόγιον σημειώνει 27 Οκτωβρίου και η Εκκλησία πανηγυρίζει την μνήμην του Οσίου Δημητρίου του Νέου, προστάτου του Βουκουρεστίου.
Δημήτριος και χθες εις το προσκήνιον, Δημήτριος και σήμερον! Χθες ο αρχαίος Μεγαλομάρτυς, ο Θεσσαλονικεύς, ο Μυροβλύτης, ο Θαυματουργός, ο περικλεής, το καύχημα του Γένους των Ελλήνων, το κόσμημα των Μαρτύρων! Σήμερον ο Όσιος, ο Νέος, ο εκ Βεσσαραβίας, ο επίσης Θαυματουργός, το κλέος του Μητροπολιτικού τούτου Ναού, η καταφυγή του ευσεβούς λαού του Βουκουρεστίου, η παρηγορία όλων των Ρουμάνων!
Ηγάπησεν ολοψύχως τον Χριστόν ο πρώτος. Ακριβώς το αυτό έπραξε και ο δεύτερος. Ηγωνίσθη τον καλόν αγώνα της ευσεβείας με πολλήν φιλοτιμίαν ο πρώτος. Ακριβώς το αυτό έπραξε και ο δεύτερος. Εδόξασε τον Θεόν έργω και λόγω ο Μεγαλομάρτυς. Ομοίως και ο Όσιος. Ηγάπησε πολύ τον άνθρωπον ο πρώτος. Το αυτό έπραξε και ο δεύτερος. Εστάθη άξιος της κλήσεως ο πρώτος. Άξιος της κλήσεως και ο δεύτερος. Εδέχθη πλουσίως την θείαν χάριν ο πρώτος. Ομοίως και ο δεύτερος. Ο πρώτος ηξιώθη του μαρτυρίου του αίματος. Ο δεύτερος ηξιώθη του μαρτυρίου της υπακοής και της δια βίου οσιακής ασκήσεως. Την χάριν των θαυμάτων έλαβεν από τον Θεόν ο Μεγαλομάρτυς. Την χάριν των θαυμάτων έλαβεν από την ιδίαν πηγήν και ο Όσιος. Μύρον άγιον ανέβλυσεν από τον τάφον του Θεσσαλονικέως. Ευωδίαν πνευματικήν αναδίδει ο βίος και το ιερόν λείψανον του Ρουμάνου. Και οι δύο μετέχουν της αγιότητος του Τρισαγίου Θεού, και οι δύο φωτίζονται από το άκτιστον φως Του, και οι δύο συμβασιλεύουν μαζί Του, και οι δύο αντανακλούν την θείαν αγάπην εις τους ανθρώπους δια των θαυμάτων. Δόξα τω Θεώ, λοιπόν, ο Οποίος εις κάθε εποχήν και εις παν γένος Χριστιανών Ορθοδόξων αναδεικνύει Αγίους, διαχρονικώς φανερώνει εις τον κόσμον τους καρπούς της ενεργείας του Αγίου Πνεύματος!



Τον Μεγαλομάρτυρα Δημήτριον εχαρακτήριζεν ο νεανικός ενθουσιασμός, ο ιερός ζήλος δια την διάδοσιν του Ευαγγελίου μεταξύ των νέων και η ετοιμότης προς θυσίαν. Τον Όσιον Δημήτριον εχαρακτήριζεν η σιωπηλή υπομονή, η προσευχητική εγρήγορσις, η θυσιαστική αυταπάρνησις της κατά Θεόν ησυχίας. Και των δύο τον βίον εχαρακτήριζεν η θερμότης της πίστεως εις τον Χριστόν, η ακρίβεια εις την εφαρμογήν του θείου θελήματος, η προσοχή εις την μαρτυρίαν της ευαγγελικής αληθείας. Από δύο διαφορετικάς ατραπούς εβάδιζον και οι δύο ακριβώς την ιδίαν οδόν: Την οδόν της Ορθοδοξίας και της Ορθοπραξίας. Δηλαδή εβίωναν εξ ίσου τον Χριστόν, ο Οποίος είναι η μόνη Οδός που οδηγεί προς τον Πατέρα. Η αλήθεια την οποίαν εκφράζει το ιερόν Σύμβολον Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως ήτο το περιεχόμενον της ψυχής και των δύο, παρά το γεγονός ότι ο πρώτος έζησε πριν από την συνοδικήν αποκρυστάλλωσιν της δογματικής ακριβείας. Δια τούτο και επλήρωσεν εξ ίσου αμφοτέρους η Χάρις του Αγίου Πνεύματος. Τι μαρτυρεί η μυροβλυσία του πρώτου; Τι διακηρύττει η αφθαρσία επί τόσους αιώνας του λειψάνου του δευτέρου; Τι σημαίνει ο ποταμός των θαυμάτων που επιτελούνται και από τους δύο; Τι φανερώνει η χαρά και η παρηγορία που αισθανόμεθα όταν προσκυνούμε τας ιεράς λάρνακας και τα λείψανά των;Ότι και οι δύο ήσαν σκεύη εκλογής του Παρακλήτου και χωρία ευρύχωρα της Χάριτός Του! Αυτή η Χάρις εκφράζεται ως μύρον, ως αφθαρσία, ως θαύμα, ως χαρά, ως παρηγορία. Χάρις άκτιστος, θεουργική, η οποία επλήρωσεν όχι μόνον την ψυχήν των Αγίων, αλλά και το σώμα των, δια να βλέπουν όσοι έχουν καθαράν πνευματικήν όρασιν ότι ο Θεός είναι μεθεκτός κατά τας ακτίστους Ενεργείας Του και όχι απρόσιτος και απροσπέλαστος εις την μεγαλειότητά Του! Θεός άπαξ ενανθρωπήσας, αλλά και διαρκώς σαρκούμενος κατά Χάριν εις τους Αγίους Του! Δι’ αυτό οι Άγιοι είναι ό,τι πολυτιμότερον έχομεν! Ό,τι παραμυθιτικώτερον! Ό,τι βεβαιοτικώτερον δια την δυνατότητα της σωτηρίας μας! Δι’ αυτό και ευγνώμων η σκέψις του λαού του Βουκουρεστίου στρέφεται ιδιαιτέρως σήμερον προς τον αείμνηστον Δημήτριον Χατζήν, η αποφασιστική επέμβασις του οποίου προ διακοσίων τριανταέξ ετών, εματαίωσε την εκ Ρουμανίας απομάκρυνσιν του ιερού λειψάνου του Οσίου Δημητρίου και ούτω ο Άγιος ευρίσκεται έως της σήμερον και σωματικώς εν μέσω των τέκνων του λαού του!


Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω!

Η περίεργος οικονομική κρίσις, η οποία σοβεί εις τας ημέρας μας ανά τον κόσμον, είναι, όπως σοφώτατα σας έχει προ πολλού επισημάνει ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ρουμανίας και λίαν ημίν αγαπητός Αδελφός και Συλλειτουργός κ. Δανιήλ, απότοκον της πνευματικής και ηθικής κρίσεως, η οποία προ πολλού μαστίζει την ανθρωπότητα. Ελησμόνησαν οι άνθρωποι τον Θεόν, αγνοούν το θέλημά Του, περιφρονούν τα δικαιώματά Του. Έτσι ελησμόνησαν και τον άνθρωπον, δηλ. τον συνάνθρωπον, την εικόνα του Θεού. Ελησμόνησαν και την Δημιουργίαν όλην, το καλόν έργον του Θεού. Εκλείσθησαν εις την «αίθουσαν των κατόπτρων» του εγωϊσμού των, βλέπουν μόνον τον εαυτόν των με τας απαιτήσεις της πεπτωκυΐας φύσεως, έγιναν άπληστοι, αυτάρκεις εν τη μωρά σοφία του κόσμου τούτου, εκρέμασαν όλας τας ελπίδας των εις την οικονομίαν, την επιστήμην και την τεχνολογίαν, ανεζήτησαν εν τω σκότει του νοός των φως εις την φιλοσοφίαν και τας ιδεολογίας και προσπαθούν να παρηγορηθούν με την τέχνην, τον αθλητισμόν, τας περιηγήσεις κ.ο.κ. Αλλ’ όλα αυτά, όταν δεν είναι είδωλα και εκμαγεία του πατρός του ψεύδους, είναι πολύ ολίγα και πολύ μικρά δια να πληρώσουν το κενόν της ψυχής, να νοηματοδοτήσουν τον βίον, να χαρίσουν φως και ζωήν, να εξορκίσουν τον θάνατον. Αντιθέτως λειαίνουν περισσότερον την οδόν της απωλείας και κατατρώγουν την ψυχήν του ανθρώπου, ο οποίος αποκλίνει του προορισμού του και αστοχεί όλον και περισσότερον, έως ότου εις το τέλος κυριολεκτικώς δαιμονοποιείται. Η κρίσις, λοιπόν, των ημερών μας είναι μία δαιμονική κατάστασις, από την οποίαν δεν ημπορεί να μας εξαγάγη μία οικονομική εξισορρόπησις. Χρειάζεται πνευματική αποκατάστασις! Χρειάζεται υπομονή! Χρειάζεται ασκητική εγκράτεια! Χρειάζεται πνεύμα θυσίας! Χρειάζεται σταυρικόν φρόνημα! Χρειάζεται αγάπη! Δηλαδή, χρειάζεται Χριστός! Ο Σαρκωθείς, και Παθών, και Σταυρωθείς, και Αναστάς, και εις αιώνας Ζων Ιησούς Χριστός! Αυτός, ο προαιώνιος Λόγος του Πατρός, λογοποιεί και νοηματοδοτεί τον βίον, καταργεί τας αποστάσεις της αμαρτίας, ενώνει τα διεστώτα, χαρίζεται δικαιοσύνην, διαλύει τον θάνατον, κάνει πραγματικότητα την κατά τα άλλα «ουτοπίαν» της αγάπης! Αυτόν τον Χριστόν, την ενυπόστατον Αγάπην, μας φανερώνει ο εορτάζων Όσιος Δημήτριος. Αυτόν μας καλεί να ακολουθήσωμεν δια να εξέλθωμεν από τα αδιέξοδα των ποικίλων κρίσεων. Αυτόν προβάλλει ως την μοναδικήν «Οδόν», και «Αλήθειαν», και «Ζωήν». Ο αγιασμός του διασαλπίζει ότι έχει δίκαιον! Οι πατέρες μας, οι οποίοι εν ταπεινώσει εβίωσαν τον Χριστόν, ήκουσαν την σιωπηρώς κραυγαλέαν φωνήν του Αγίου και εβάστασαν αγογγύστως τον σταυρόν των, ηκολούθησαν τον Κύριον, και Αυτός δεν επρόδωσε την ελπίδα των. Το ευσεβές Γένος των Ορθοδόξων απεδέχθη εν πίστει τον Γολγοθά και δια τούτο έγινε και γίνεται καθ’ ημέραν κοινωνόν του φωτός και της χαράς της Αναστάσεως! Με σταυροαναστάσιμον, λοιπόν, βίωμα και ιστορίαν, καλούμεθα να προχωρήσωμεν και σήμερον, «εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθέμενοι».
Η Μήτηρ Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, χαίρουσα επί τη μνήμη του προστάτου του Βουκουρεστίου Οσίου Δημητρίου και επί τη συμπληρώσει αιώνος και τετάρτου του αιώνος από της ανακηρύξεως του Αυτοκεφάλου της πεφιλημένης Θυγατρός και ήδη Αδελφής αγιωτάτης Εκκλησίας της Ρουμανίας, δεν ηθέλησεν, αγαπητοί, να εκπροσωπηθή εις τους ιερούς εορτασμούς σας δι’ ενός διακεκριμένου στελέχους Αυτής, αλλ’ απέστειλεν αυτόν τον Οικουμενικόν Πατριάρχην δια να διερμηνεύση προσωπικώς την αγάπην της, την στοργήν της, την χαράν της, την ικανοποίησίν της εφ’ οις πράσσετε αγαθοίς, και να δαψιλεύση εις άπαν το πλήρωμα της κατά Ρουμανίαν Εκκλησίας την ευλογίαν της και τας ευχάς της εις το «περισσεύειν μάλλον» εν Κυρίω!

Λοιπόν, αδελφοί αγαπητοί και τέκνα προσφιλέστατα εν Κυρίω, «χαίρετε, καταρτίζεσθε, παρακαλείσθε, το αυτό φρονείτε, ειρηνεύετε, και ο Θεός της αγάπης και ειρήνης έσται μεθ’ υμών» (Β Κορ. 13: 11), δια πρεσβειών του Οσίου Δημητρίου και πάντων των Αγίων. Αμήν!

φωτογραφίες: Εκκλησία της Ρουμανίας

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ: 19 ΕΤΗ ΣΤΟ ΠΗΔΑΛΙΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΘΡΟΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


Στον καιρό της άκρατης και στυγνής πληροφοριολαγνείας και της εκούσιας ενασχόλησης με το ανωφελές και μάταιο ξεπροβάλλει περίλαμπρη και συνάμα ταπεινή η μνήμη ενός σπουδαίου εκκλησιαστικού και ιστορικού γεγονότος, της Εκλογής εις τον Πάνσεπτον Πατριαρχικόν Θρόνον της Μητρός Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κύριου μοι κυρίου Βαρθολομαίου του Ά.
Στις 22 Οκτωβρίου του 1991 η Τιμία και Θεοκίνητος ψήφος της Αγίας και Ιεράς Ενδημούσης Συνόδου ομόθυμα κατέδειξε ως 270ο Πατριάρχη και διάδοχο άξιο του Μακαριστού Πατριάρχου Δημητρίου τον Προεδρεύοντα Αυτής, τον από Φιλαδελφείας Μητροπολίτη Γέροντα Χαλκηδόνος Βαρθολομαίο Αρχοντώνη. Η ενθρόνιση έλαβε χώρα με τη δέουσα τάξη και σεμνή μεγαλοπρέπεια στον Π.Πατριαρχικό Ναό του Αγ. Γεωργίου, στο Φανάρι, παρουσία αντιπροσώπων της εκκλησιαστικής, πολιτειακής και πολιτικής ζωής ως και πλειάδος κόσμου.
Από εκείνης της ώρας ένας καινούριος κόσμος ανοιγόταν για το μέλλον της Μεγάλης Εκκλησίας. Ένας κόσμος χτισμένος από τις αγωνίες, τους αγώνες, τα βήματα, τους οραματισμούς, τα όνειρα, την αγάπη, τις προσευχές και τις ελπίδες του Προκαθημένου Της στη βάση της κατά Χριστόν Πολιτείας. Ο Πατριάρχης δεν έπαυσε ούτε στιγμή να μέριμνα για την πρόοδο και την ευημερία της Εκκλησίας και της Ρωμηοσύνης αναλώνοντας τις στιγμές της ζωής Του προαγωγικά και ωφέλιμα. Ναών ανακαινίσεις, αγιασμάτων συντηρήσεις, χειροτονίες κληρικών, Ποιμαντικές επισκέψεις, Οικολογικά Συμπόσια, επιστημονικά Συνέδρια, Μείζονες Σύνοδοι, Διορθόδοξες Συσκέψεις, Διάλογοι Ετεροδόξων και Διαθρησκειακοί αποτελούν δείγμα ελάχιστο της ακατάπαυστης δράσης του Πατριάρχου και φανερώνουν τα αγαθά, ειρηνοφόρα και δημιουργικά αισθήματα για την επιμελή διεκπεραίωση των τόσο ευθυνογενών καθηκόντων Του.
Εμφορούμενος από ζήλο Αποστολικό περιέρχεται «πάσαν την Δεσποτείαν Κυρίου» ευαγγελιζόμενος την Αναστάσιμη Χαρά σκορπώντας πλούσια την εξ' Αυτής ευλογία και μαρτυρώντας με τους λόγους και τις πράξεις Του τη διαχρονική Αλήθεια της Εκκλησίας. Ζώντας ο ΄Ίδιος στιγμές Γολγοθά μεταγγίζει Ανάσταση και αγωνιζόμενος στο σκοτάδι των δυσχερειών εξάγει Φως. Μεταγγίζει Ανάσταση και εξάγει Φως γιατί τίποτε παρακάτω δεν έχει να δώσει, γιατί αυτά συνθέτουν τον Κεράτιο, γιατί αυτά βασιλεύουν στην Βασιλεύουσα.
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο προορισμένος από την Πρόνοια του Θεού να οδηγήσει το Άρμα της Εκκλησίας στην 3η Χιλιετία, απολαμβάνει τον αμείωτο, θερμότατο και ειλικρινή σεβασμό αλλά και την άδολη και υιϊκη αγάπη τόσο του πληρώματος της Εκκλησίας όσο και της Οικουμενικής Κοινής Γνώμης. Αυτό συμβαίνει διότι η ευγένεια, η απλότητα, η λογιότητα, η λειτουργική μεγαλοπρέπεια, η Φαναριώτικη αρχοντιά τον συνοδεύουν στη επικοινωνία Του, διαπροσωπική και δημόσια, όταν γνωρίζει να τιμά και να φέρεται εξ' ίσου στον οποιονδήποτε άνθρωπο.
Με την κάθε Του κίνηση παραδίδει στη Θεολογία, στην Εκκλησιολογία και στην Ιστορία σημαντικότατα μνημόνια. Αυτά προϋποθέτουν γνώση ικανή των παλαιών, ευφυΐα νοός, βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, πνεύμα απαλλαγμένο από τον Καισαροπαπισμό αλλά κυρίως καρδιά που γέμει Πνεύματος Αγίου. Και όλα τούτα τα διαθέτει σε καταπληκτικό βαθμό ο Πατριάρχης και τα χρησιμοποιεί με προσοχή και διάκριση στην Ποιμαντορία Του.
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ο Ά, «ο πράσινος», ο νεανικός Προεστώς της Νέας Ρώμης συμπληρώνει εφέτος 19 έτη στο Πηδάλιο της καθ' όλου Εκκλησίας.
Παναγιώτατε,
Προσευχόμαστε όλοι να Σας χαρίζει ο Θεός έτη πολλά με υγιεία και δύναμη ώστε να ευφραίνεται υπό την Πατρώαν Σας μέριμνα το υφ' ήλιον Θεανθρώπινον προϊόν της Πεντηκοστής.
Δόξα τω εν Τριάδι Θεώ ότι οίον ημίν Πατριάρχην εδωρήσατο.
Βαρθολομαίου του Παναγιωτάτου και Οικουμενικού Πατριάρχου πολλά τα έτη.

ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΜΑΝΟ ΠΡΟΕΔΡΟ

 

Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας
Επίσκεψη απόλυτης στήριξης και σεβασμού προς τον θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου πραγματοποίησε στο Φανάρι ο Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Κρίστιαν Βουλφ.
"Με ξεχωριστή χαρά και τιμή σας υποδεχόμεθα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η ηγεσία της Γερμανίας και κατά το παρελθόν έδειξε πολλάκις το ενδιαφέρον της για τη κατάσταση του Οικουμενικού Πατριαρχείου και χαιρόμεθα όλως ιδιαιτέρως ότι και ο σημερινός νέος Πρόεδρός της συνεχίζει το ίδιο ενδιαφέρον προς τον ιστορικό και ιερό αυτό θεσμό", είπε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος καλωσορίζοντας τον υψηλό επισκέπτη του.
Ο Πρόεδρος Βουλφ έφθασε στο Φανάρι συνοδευόμενος από τη σύζυγό του Μπεττίνα Βουλφ και από δωδεκαμελή αντιπροσωπεία από βουλευτές και κυβερνητικούς και διπλωματικούς αξιωματούχους. Στη συνάντηση με τον Πατριάρχη παρίσταντο ο Μητροπολίτης Γερμανίας Αυγουστίνος και ο Αρχιγραμματέας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου Αρχιμ. Ελπιδοφόρος.
Κατά τη θερμή και εγκάρδια συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχου με τον Πρόεδρο της Γερμανίας συζητήθηκαν θέματα που απασχολούν τον σημερινό άνθρωπο και ιδιαίτερα τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θρησκευτικές ελευθερίες με βάση την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, καθώς και τα προβλήματα του θρησκευτικού φανατισμού.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στους διαχριστιανικούς και διαθρηκειακούς διαλόγους οι οποίοι συμβάλλουν στην αλληλοκατανόηση λαών και πολιτισμών και στην ειρηνική συνύπαρξή τους και υπογραμμίστηκε από τον Πρόεδρο η ανάγκη συνέχισης αυτών των διαλόγων που θα συνεισφέρουν στη διαφύλαξη της ειρήνης. Σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης επεσήμανε ότι αυτά θα πρέπει να διεκδικούνται χωρίς να θυσιάζονται οι διαχρονικά ισχύουσες ηθικές αξίες. Ο Πρόεδρος έδειξε ζωηρό ενδιαφέρον για τους διαθρησκειακούς διαλόγους που διεξάγει το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως πρωτοπόρο και συγκεκριμένα με το Ισλάμ και τον Ιουδαϊσμό εδώ και 25 χρόνια, καθώς και για τις επισκέψεις που πραγματοποίησε ο ίδιος ο Πατριάρχης σε μουσουλμανικές χώρες ως επίσημος προσκεκλημένος τους.
Κατα τη διάρκεια των συνομιλιών, οι οποίες διήρκεσαν περίπου μία ώρα, συζητήθηκε και το θέμα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ενημέρωσε τον Πρόεδρο και σχετικά με το καθεστώς που ίσχυε πριν διακοπεί η λειτουργία της Σχολής κατά το οποίο σημαντικό μέρος των σπουδαστών προερχόταν από την Ελλάδα και άλλες χώρες, καθεστώς που θα ισχύσει και στην επαναλειτουργία της Σχολής. Στο σημείο αυτό αξίζει να καταγραφεί ότι υπάρχουν κύκλοι στην Άγκυρα οι οποίοι παραπληροφορούν σκόπιμα τους ξένους επίσημους επισκέπτες της χώρας, ισχυριζόμενοι πως το Πατριαρχείο δεν έχει ανάγκη τη Σχολή πλέον, αφού δεν έχει μεγάλο ποίμνιο στην Πόλη και ότι εξυπηρετείται κυρίως από κληρικούς προερχόμενους από το εξωτερικό. Με τον τρόπο αυτό επιχειρούν να αποτρέπουν τους συνομιλητές τους στην ενίσχυση του δίκαιου αιτήματος για την επαναλειτουργία της ιστορικής αυτής Θεολογικής Σχολής.


Ο Πατριάρχης εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς τον Πρόεδρο και το λαό της Γερμανίας για τη συμπαράσταση που παρέχεται στους εκεί Ορθοδόξους πιστούς και αναφέρθηκε στον, επί ήδη τρείς δεκαετίες, άξιο Ποιμενάρχη τους, τον Μητροπολίτη Γερμανίας Αυγουστίνο.
Αναφορικά με τη Μητρόπολη ο Πρόεδρος στις δηλώσεις του τόνισε: «Εμείς οι Γερμανοί είμαστε ευγνώμονες για τον σπουδαίο ρόλο που διαδραματίζει η ελληνορθοδοξία στη Γερμανία. Μιλήσαμε για την κατάσταση των Ελλήνων Ορθοδόξων πιστών στη Γερμανία οι οποίοι διαδραματίζουν σπουδαίο ρόλο σ΄ολα τα επίπεδα καθώς και για την κατάσταση των Ορθοδόξων εδώ ( Πόλη )».
Σχετικά με τη διεξαγωγή των διαθρησκειακών διαλόγων δήλωσε ότι: «Θέλουμε να ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να προωθήσουμε τον διαθρησκειακό διάλογο και προπαντός με το Ισλάμ και τον Ιουδαϊσμό. Συζητήσαμε για τη συνεισφορά μας στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος καθώς και για τη σταθερότητα της ειρήνης στον κόσμο».


Ο Πρόεδρος, εκφράζοντας τη χαρά του για τη συνάντηση είπε ότι:
«Θέλω να ευχαριστήσω για τη συνάντηση αυτή που είχαμε με τον Πατριάρχη. Αυτή η συνάντηση ήταν πολύ σημαντική για μας» και κατέληξε υπογραμμίζοντας ότι η συνέχιση των διαλόγων θα συμβάλλει τα μέγιστα στην διατήρηση και σταθεροποίηση της παγκόσμιας ειρήνης. Στο σημείο αυτό ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος πρόσθεσε: «Συμμεριζόμεθα και εμείς την αισιοδοξία του κ. Προέδρου και θα εργαστούμε όλοι μαζί για το καλό της ανθρωπότητος».Τέλος, ο Πρόεδρος Βούλφ προσκάλεσε τον Πατριάρχη να επισκεφθεί το Βερολίνο. Να σημειωθεί ότι ο κ. Βουλφ είναι πιστό μέλος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και κατά την άφιξή του στο Φανάρι άναψαν κερί στον Πατριαρχικό Ναό με τη σύζυγό του και ενημερώθηκαν για την Ιστορία του Ναού από τον Πρωτοπρεσβύτερο Δοσίθεο Αναγνωστόπουλο.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ: Ο ΜΩΫΣΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας
Με την ευκαιρία της δεκάτης ενάτης επετείου από της εκλογής του (22 Οκτωβρίου 1991) ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος δέχθηκε τα συγχαρητήρια και τις ευχές των Ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου στο Πατριαρχικό Γραφείο.
Εκ μέρους της Ιεραρχίας τον Πατριάρχη προσεφώνησε ο Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων Κωνσταντίνος λέγοντας τα εξής:
Παναγιώτατε Δέσποτα,
Εὑρισκόμενοι ἐνώπιον τῆς Παναγιότητός Σας διά νά ἑορτάσωμεν τήν ἡμέραν αὐτήν, τήν μεγάλην ἡμέραν πού ἤρχισε πρίν 19 ὁλόκληρα χρόνια ἀντιλαμβανόμεθα πόσην μεγάλην σημασίαν ἔχει ἡ ἀλλαγή ἡ ὁποία βιοῦται καί ἡ ἱστορία τοῦ Πανιέρου τούτου Θρόνου τίνι τρόπῳ διαμορφοῦται ἀφ᾽ ἧς ἡμέρας ἡ Ὑμετέρα Παναγιότης ἀνέλαβε τάς οϊακάς αὐτῆς τῆς νοητῆς ὁλκάδος τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.
Πολλοί κατά καιρούς διετύπωσαν ἀπόψεις ὁδυνηράς ὅτι ἡ αἰωνόβιος αὕτη Ἔδρα ὁδηγεῖται με σταθερά βήματα καί προδιάγεγραμμένον μέλλον εἰς τήν δύσιν της καί ὅπως ὅλα τά ἀνθρώπινα δημιουργήματα θά ζήσῃ καί αὐτή τό τέλος της. Λησμονοῦν τούς λόγους ὅτι "καί πύλας ἄδου οὔ κατισχύσουσιν αὐτῆς" λίαν ἐπικαίρους δι᾽ αὐτήν καί ὅτι τά ἀθάνατα πεπρωμένα της τήν ὁδηγούν νά ζῆ μίαν αἰώνιαν ἀνατολήν. Ἡ Μεγάλη Ἡμέρα διά τό Κέντρον τοῦτο τῆς Ὀρθοδοξίας δέν ἔφθασεν ἀκόμη. Ἡ ὁλόθερμη εὐχή μας νά φθάσῃ ἐπί τῶν ἡμερῶν τῆς Πατριαρχίας Σας. Ὡσάν μία οὐρανία ταχή νά συγκλονίσῃ ὁλόκληρον τήν οἰκουμένην καί ὁ κόσμος ὅλος νά τό γνωρίσῃ, νά τό τιμήσῃ καί νά τό σεβασθῆ εἰς τήν πραγματικήν του διάστασιν.
Ἡ Ἱστορία ἡ ὁποία βιοῦται ἐπί τῶν ἡμερῶν Σας δέν ἔχει γραφῆ ἀκόμη εἰς τήν πληρότητά της. Ὁ ἱστορικός τοῦ μέλλοντος ὁ ὁποίος θά ἐμβαθύνη εἰς τάς πηγάς μαζί μέ τάς δυσκολίας καί τάς τραγικάς στιγμάς θά ἀποκαλύψη γεγονότα ψυχικοῦ μεγαλείου, ἡρωϊσμοῦ, αὐτοθυσίας, ἡμέρας ἀγνώστους εἰς ἕνα μέγα μέρος του κόσμου.
Ἐκεῖνο τό ὁποῖον προέχει τήν στιγμήν ταύτην ἡ ὁλόθερμή εὐχή ὅλων ἡμῶν: Νά ἔχετε παντοτινήν δύναμιν ἐξ ὕψους νά ὀδεύετε ἀγαλλομένῳ πόδι τήν μεγάλην λεωφόρον τοῦ ἀγῶνος ἀλλά καί τῶν θαυμάτων καί τῶν ἐπιτευγμάτων καί νά εἶναι πολλά καί ὑγιεινά τά ἔτη τῆς Πατριαρχίας Σας. Εἰς τό πλευρόν Σας σύσσωμος ἡ Ἱεραρχία, ὁ ἱερός κλῆρος ἀλλά καί ὁ πονεμένος λαός τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποδεικνύει τά δείγματα τῆς πιστότητος καί τῆς ἀφοσιώσεώς του ὁσάκις καλεῖται νά πράξη τό καθῆκον του. Συγχρόνως προσευχόμεθα νά Σᾶς ἀναδεικνύῃ ὁ Θεός καί μαζί Σας ὅλους ἐκείνους πού Σᾶς ἀκολουθοῦν, ἀφόβους ὑπερασπιστάς τῆς ἀληθείας καί νικητάς τῶν πνευματικῶν ἀγώνων, ὥστε νά ἰσχύσῃ ὁ λόγος τοῦ πνεύματος : Ὁ νικῶν δώσω αὐτῷ καθίσαι μετ᾽ ἐμοῦ ἐν τῷ θρόνῳ μου, ὡς καγώ ἐνίκησα καί ἐκάθισα μετά τοῦ Πατρός μου ἐν τῷ θρόνῳ αὐτοῦ. (Αποκ. 3,21). Αμήν.

Ο Πατριάρχης παρέθεσε γεύμα στην Ιεραρχία, όπου το λόγο έλαβαν οι Μητροπολίτες Γερμανίας Αυγουστίνος και Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος Δαμασκηνός.
Ο Μητροπολίτης Γερμανίας είπε μεταξύ άλλων:
«Όταν πριν από πενήντα πήγα στη Γερμανία ή καλύτερα σε γερμανόφωνο χώρο στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας, η Γερμανία ήταν ακόμη ένα ερείπιο και το πρόβλημα των Γερμανών ήταν πώς θα βγουν από αυτή την κρίση. Και θυμάμαι ότι μερικοί από την Ακαδημία των Επιστημών έλεγαν στα Μέσα Γενικής Ενημέρωσης ότι χρειαζόμαστε έναν «Μωϋσή». Και ο Θεός τους έστειλε έναν «Μωϋσή», τον Αντενάουερ. Και με τη σοφία του, την παιδεία του, την εμπειρία του στα πολιτικά κ.τ.λ. κατάφερε αυτός ο άνθρωπος να κάνει το λεγόμενο «οικονομικό θαύμα» της Γερμανίας. Έτσι η Γερμανία σήμερα είναι μια ισχυρή χώρα, ειδικά σήμερα, παρά τη διεθνή κρίση, βρίσκεται σε ένα πάρα πολύ καλό σημείο.
Φαίνεται, Παναγιώτατε, ότι το κάθε κράτος, η κάθε Εκκλησία χρειάζεται έναν «Μωϋσή». Εμείς που είμαστε έξω από την Πόλη, αλλά ζούμε στην Πόλη, όλοι μας πνευματικά είμαστε στην Πόλη, εμείς απ΄έξω ξέρουμε ότι ο Θεός μας έστειλε στο πρόσωπό Σας ένα «Μωϋσή». Ασφαλώς υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν τα πράγματα όπως αυτοί νομίζουν ή όπως αυτοί θα ήθελαν, αλλά όμως η αλήθεια είναι ότι είστε ο «Μωϋσής» της Ορθοδοξίας γενικά, όχι μόνον της ελληνόφωνης Ορθοδοξίας. Και η επίσκεψη του Προέδρου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας είναι απόδειξη γι΄ αυτό. Δεν είναι αυτονόητο. Στα δεκαεννέα αυτά χρόνια, σ΄ολα τα επίπεδα, ο λόγος Σας ήταν μοναδικός και καταλυτικός. Αυτά τα δεκαεννέα χρόνια για εμάς είναι μία φωτεινή ιστορία για την οποία είμαστε περήφανοι».


Ο Μητροπολίτης Διδυμοτείχου Δαμασκηνός είπε:
«Καθώς βρίσκομαι σήμερα κοντά Σας, ως αρχιερεύς, πλέον, του Οικουμενικού Πατριαρχείου όστις διαποιμαίνω Μητρόπολη των Νέων Χωρών αισθάνομαι, με τη Χάρη του Θεού, ιδιαίτερη την ευλογία διότι με το δικό Του Θέλημα εξελέγην αρχιερεύς του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Και από την πρώτη μέρα της εκλογής μου έτσι το αισθάνθηκα και έτσι το εισέπραξα. Και είναι τιμή για τον οποιονδήποτε Έλληνα αρχιερέα να είναι αρχιερεύς του Οικουμενικού Θρόνου, του μαρτυρικού Οικουμενικού Πατριαρχείου μας. Θα ήθελα να προσθέσω επίσης, ότι όταν κανείς ζει στην Αθήνα βλέπει ενδεχομένως διαφορετικά τα πράγματα αλλά όταν ζει στον Έβρο, όταν ζει στη Θράκη, πραγματικά η παρουσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου είναι τόσο ζωντανή που όσο κακοπροαίρετος να είναι κανείς, είναι η παρουσία του Πατριαρχείου ζωντανή, είναι καθημερινή, είναι ευλογία, εμπνέει δύναμη. Διότι όχι μόνο η γειτνίασις, αλλά όλα αυτά τα χρόνια το Οικουμενικό Πατριαρχείο ήταν η Μητέρα η οποία έδωσε δύναμη στον Ελληνισμό για να υπάρξει. Αισθάνομαι τιμή που σήμερα, Παναγιώτατε, είμαι κοντά Σας και χαίρομαι διότι αυθόρμητα 150 πρόσωπα απο τη Μητρόπολη Διδυμοτείχου και από τις πόλεις την Ορεστιάδα και το Διδυμότειχο και το Σουφλί ήρθαν σήμερα για να Σας συγχαρούν και να χαρούν μαζί Σας αυτή την ημέρα, μαζί με όλους μας. Ενδεχομένως να υπήρξαν και ημέρες δύσκολες και τις ζήσαμε όλοι και τις εισπράξαμε όλοι αυτές τις ημέρες τις δύσκολες. Όμως πάντοτε, όσο έμαθα από τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ και από τους παλαιότερους αρχιερείς υπήρχε ο σεβασμός προς το Φανάρι. Υπήρχε η βεβαιότης ότι το Φανάρι είναι η ασφάλεια και το Φανάρι ποτέ δεν πρέπει να μειώνεται στα μάτια όχι μονο ημών αλλά στα μάτια του οποιουδήποτε. Έτσι μεγαλώσαμε κι΄εμείς. Βεβαίως ήρθαν κι άλλες μέρες δύσκολες, πέρασαν όμως κι όλοι πραγματικά χαιρόμεθα διότι το Φανάρι μας φωτίζει όλους, θερμαίνει τις καρδιές μας, μας παρηγορεί και είναι η ελπίδα για όλο τον Ελληνισμό και για όλη την Ορθοδοξία. Με αυτές τις σκέψεις επιτρέψτε μου να ευχηθώ και εγώ τα έτη Σας να είναι πολλά, να έχετε υγεία, να έχετε δύναμη και πάντοτε η ζεστή παρουσία Σας να μας ενδυναμώνει στο έργο μας.
Στη συνέχεια τον λόγο έλαβε ο Μητροπολίτης Φιλαδελφείας (του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων) Βενέδικτος, ο οποίος απευθυνόμενος στον Πατριάρχη εξέφρασε τις θερμές ευχές του και τα αισθήματα ευγνωμοσύνης του, λέγοντας χαρακτηριστικά:
Δεν ξεχνώ την αγάπη Σας. Για εμάς είσθε ο ήλιος, ο οποίος φωτίζει και δίνει ζωή σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες”.

Προσκυνητής στο άφθαρτο λείψανο του Αγ.Δημητρίου του Νέου(Μπασαραμπώβ)στο Βουκουρέστι(+27 Οκτωβρίου)

Ο όσιος Δημήτριος ο Nέος καταγόταν από το χωριό Μπασαραμπώβ, στη σημερινή Βουλγαρία λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη σημερινή Ρουμανία. Έζησε το 13ο αιώνα την εποχή της Ηγεμονίας των Πέτρου και Ιωάννου Ασάν.

Το άφθαρτο λείψανο του Αγ.Δημητρίου του Νέου(Μπασαραμπώβ)
Ήταν πολύ φτωχός και για πολύ καιρό έβοσκε αγελάδια των χωρικών στο Μπασαραμποβ. Τις Κυριακές και στις μεγάλες γιορτές εκκλησιαζόνταν μαζί με τους άλλους χωρικούς στην εκκλησία του χωριού. Μετά αποφάσισε ν’ αφιερώσει τη ζωή του στο Χριστό, εγκατέλειψε τον κόσμο και ασκήτεψε σε μια σπηλιά την οποία έσκαψε σ’έναν βράχο κοντά στον ποταμό Λομ όπου βρισκόταν κοντά σε μια ανδρική σκήτη. Έγινε μοναχός και ασκήτευε με συνεχή νηστεία, προσευχή και μνήμη Θεού. Όταν προαισθάνθηκε το τέλος του κρύφτηκε ανάμεσα σε δύο μεγάλες πέτρινες πλάκες,σαν σε φέρετρο, στις όχθες του ποταμού Λομ όπου και εκοιμήθη. Αργότερα μετά από πλημμύρες αυτό το κομμάτι ξηράς αποκόπηκε και το Άγιο σώμα του έπεσε στον Ποταμό Λομ όπου έμεινε για εκατοντάδες χρόνια άφθαρτο. Κάποια φορά ο όσιος Δημήτριος εφανερώθη στο όνειρο μιας κοπελίτσας η οποία υπέφερε από επιληψία και της είπε: «Αν με βγάλουν οι γονείς σου από το νερό θα σε κάνω καλά». Η κοπελίτσα διηγήθηκε σ’ όλους τ’ όνειρό της και μαζί με τους iερείς και όλον το λαό πήγαν στις όχθες του ποταμού Λομ όπου βρήκαν έναν ανεκτίμητο θησαυρό δηλαδή το άφθαρτο σώμα του Αγίου Δημητρίου του Νέου. Εκείνη τη στιγμή η κοπελίτσα θεραπεύτηκε και μαζί της και πολλοί άλλοι άρρωστοι. Έπειτα πήγαν τ’Άγια λείψανα του στο χωριό Μπασαραμποβ όπου έμειναν για πολλά χρόνια κάνοντας πολλά θαύματα. Τα πολλά του θαύματα μαθεύτηκαν και στην Ρουμανία.Πολλοί πιστοί πέρναγαν τον Δούναβη για να πάνε να προσκυνήσουν τα θαυματουργά λείψανα του Αγίου.Η παράδοση λέει ότι ένας Ρουμάνος ηγεμόνας έχτισε έναν μεγαλοπρεπή ναό και εκεί τοποθετήθηκαν τα λείψανα του Αγ.Δημητρίου.
Μετά το ΡωσοΤουρκικό πόλεμο (1769-1774) ο ρωσικός στρατός πέρασε το Δούναβη και έφτασε στο χωριό Μπασαραμπωβ. Τότε ένας ρώσος στρατηγός, ό Πέτρος Σαλτίκωβ πήρε τα Άγια λείψανα με σκοπό να τα πάει στη Ρωσία,ίσως για να τα προστατεύσει από τους Τούρκους. Αλλά ένας ευλαβής Ρουμάνος ο Χατζη Δημήτριος ο οποίος εγνώριζε τον στρατηγό τον έπεισε να τ’ αφήσει στο Βουκουρέστι ως παρηγοριά για τα δεινά και τις καταστροφές όπου είχαν υποστεί από τους Τούρκους.
Ο στρατηγός δέχτηκε ενώ το χέρι του Αγίου μεταφέρθηκε στη Λaύρα Πετσέρσκαγια. Έτσι έφτασε το λείψανο του Αγίου Δημητρίου του Νέου στο Βουκουρέστι το 1774 όπου βρίσκονται μέχρι και σήμερα στον Πατριαρχικό Ναό του Βουκουρεστίου. Η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Οκτωμβρίου

Θαύματα του Αγίου
-Κατά τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο όταν τα γερμανικά στρατεύματα είχαν καταλάβει το Βουκουρέστι, οι Βούλγαροι προσπάθησαν να κλέψουν τα λείψανα του Αγίου και τα φορτωσαν σ’ ένα αμάξι για να τα πάρουν στη Σόφια.. Κατά θαυμαστό τρόπο όλο το βράδυ δε μπορούσαν να βρουν το δρόμο προς την πόλη Giurgiu ο οποίος οδηγεί στα Ρουμανο-Βουλγαρικά σύνορα. Το πρωί τους συνέλαβαν τα στρατεύματα κατοχής και τους υποχρέωσαν να τα επιστρέψουν στην θέση τους στον Πατριαρχικό Ναό.


-Για δύο σχεδόν χρόνια η νεαρή Αλεξαδρινα Π.πήγαινε κάθε Τρίτη στην εκκλησία της ενορίας της,όπου ιερέας είναι ο π.Ντανιέλ Γκόγκα για να της διαβάσει τους εξορκισμούς του Μ.Βασιλείου,αφού εξαιτίας των κατάρων των γονέων της είχε δαιμονιστεί.Μετα από δυο χρόνια και αφού δεν είχε γίνει ακόμη καλά ο π.Δημήτριος της ανακοίνωσε ότι θα πάνε μαζί να προσευχηθούν στα λείψανα του Αγίου Δημητρίου.Το ίδιο βράδυ η κοπέλα είδε στον ύπνο της μια απαίσια μορφή η οποία την κατατρόμαξε λέγοντάς της με μίσος:«Πρέπει να φύγω από εσένα γιατί φοβάμαι τον Άγιο,αλλά με την πρώτη ευκαιρία που θα μου δώσεις θα γυρίσω»!Την επόμενη ημέρα-27 Οκτωβρίου όπου εορτάζεται η μνήμη του Αγ.Δημητρίου του Νέου-περίμεναν στη σειρά για να προσκυνήσουν το άγιο λείψανο.Σαυτά τα 10 λεπτά που περίμενε αισθανόνταν πολύ άσχημα και λίγα μέτρα πριν φτάσει στο λείψανο νόμιζε ότι θα λiποθυμησει.Μόλις ασπάστηκε το λείψανο αισθάνθηκε σαν να πήρε το στόμα της φωτιά.Στο δρόμο της επιστροφής στο σπίτι έκλαιγε συνεχώς.Μετά από έναν μακρύ και δύσκολο ύπνο η Αλεξανδρίνα ξύπνησε εξαντλημένη αλλά αισθανόνταν ελαφριά σαν πούπουλο.Ο Άγιος Δημήτριος είχε κάνει το θαύμα του

-26 Οκτωβρίου 1988(Μοναχή Αικατερίνη):«Θαύμα που το είδα με τα ίδια μου τα μάτια στις 12 τη νύχτα,όταν τελείωσε το προσκύνημα στον άγιο.Είχαμε μείνει 5-6 άτομα,εγώ και 2 ιερείς και ακολούθούσε να βάλουν το λείψανο τη θέση του.(Ήταν έξω προς προσκύνηση)Η λάρνακα όμως δεν μετακινούνταν.Προσπαθήσαν όλοι αλλά κανείς δεν τα κατάφερε.Ο ιερέας έτρεξε και ξύπνησε τον επίσκοπο.Εκείνος ντυμένος με τα άμφιά του,με δύο διακόνους,δύο ιερείς,θυμιατά,ψαλμωδίες και λάβαρα έφερε τον άγιο μέσα στην εκκλησία.Μόνο με τον πρέποντα σεβασμό θέλησε να μπει!Αυτό προς απάντηση αυτών που βλαστημάνε(και ξέρω πολλούς)και οι οποίοι λένε ότι πρόκειται για κόκκαλα και τσάμπα τα προσκυνάμε»(Από το βιβλίο της Μ.Φέρμο-Talita Kumi)

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

135 ΧΡΟΝΙΑ ΖΑΠΠΕΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΕΥΕΡΓΕΤΗ ΚΩΝ/ΝΟ ΖΑΠΠΑ


Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Μετά από 55 χρόνια επανήλθε στη θέση του το άγαλμα του ιδρυτού του Ζαππείου Παρθεναγωγείου στην Πόλη Κωνσταντίνου Ζάππα. Πρόκειται για το άγαλμα το οποίο κατά τα οργανωμένα γεγονότα της 6-7- Σεπτεμβρίου του 1955 οι βάνδαλοι το ξερίζωσαν από τη θέση του και υπέστη σοβαρές ζημιές.
Έκτοτε φυλασσόταν σε αποθήκη. Αφού επισκευάστηκε με πρωτοβουλία του Νικολάου Κεφάλα, ιδρυτή της Σχολής, και ευλογία του Πατριάρχου, επανατοποθετήθηκε στη θέση του. Τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος έγιναν την Κυριακή από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο μετά τη Θεία Λειτουργία στον Ναό της Αγίας Τριάδος Σταυροδρομίου (Ταξίμ) όπου χοροστάτησε.

Ο Μ Ι Λ Ι Α
ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ
ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ
κ. κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ
ΕΠΙ ΤΗ 135ΕΤΗΡΙΔΙ ΤΟΥ ΖΑΠΠΕΙΟΥ
(17 Ὀκτωβρίου 2010)

Μακαριώτατε Μητροπολῖτα Βαρσοβίας καὶ πάσης Πολωνίας κ. Σάββα,
Ἱερώτατοι Ἀδελφοί,
Ἐρίτιμος κυρία Πρόεδρε τῆς Ἐφορείας τοῦ Ζαππείου
Ἐλλόγιμος κυρία Διεθύντρια,
Saygıdeğer misafirler,
Ἐλλόγιμοι κυρίαι καὶ κύριοι καθηγηταί,
Ἀγαπητοὶ ἀπόφοιτοι,
Ἀγαπητοὶ μαθηταὶ καὶ μαθήτριαι,
Συμπληροῦνται ἐφέτος ἑκατὸν τριάκοντα καί πέντε χρόνια ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας τοῦ ἱστορικοῦ Ζαππείου Παρθεναγωγείου (Λυκείου πλέον εἰς τὰς ἡμέρας μας), καὶ ἀξιοχρέως ἡ Ἐφορεία καὶ ἡ Διεύθυνσις τοῦ Σχολείου διωργάνωσαν τὰς πρεπούσας ἐπετειακὰς ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι κορυφοῦνται σήμερον μὲ τὴν Θείαν Λειτουργίαν, ἡ ὁποία προηγήθη εἰς τὸν παρακείμενον καλλιμάρμαρον Ἱερὸν Ναὸν τῆς Ἁγίας Τριάδος, καὶ μὲ τὴν ἑόρτιον σύναξιν αὐτὴν εἰς τοὺς λαμπροὺς χώρους τοῦ σχολείου μας.
Στρέφοντες τὸ βλέμμα ὀπίσω, βλέπομεν τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1875 ἕνα Παρθεναγωγεῖον νὰ συνίσταται εἰς τὰ Μνηματάκια εἰς ἐνοικιαζόμενον κτήριον, τὸ ὁποῖον μετὰ τέσσερα μόλις ἔτη κατορθώνει νὰ θεωρῆται ἰσότιμον πρὸς τὸ Ἀρσάκειον. Τὸ 1881 ἡ φιλογένεια τοῦ ἐκ Λιμπόβου τῆς Ἠπείρου μεγάλου τέκνου τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντίνου Ζάππα θεμελιώνει τὸ λαμπρὸν τοῦτο καὶ μεγαλοπρεπὲς ἐκπαιδευτικὸν μέγαρον, τῶν θεμελίων ἁγιαζομένων διὰ τῶν χειρῶν τοῦ ἀοιδίμου προκατόχου ἡμῶν Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἰωακεὶμ Γ΄. Ὁ Ζάππας, ὁ μέγας ἐκεῖνος Ἐθνικὸς Εὐεργέτης, ὁ καταστολίσας καὶ τὰς κλεινὰς Ἀθήνας μὲ τὸ περίφημον Ζάππειον Ἐκθεσιακὸν Κέντρον καὶ τὸ Στάδιον τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, ἀλλὰ καὶ πλείστας πόλεις καὶ κώμας τῆς Ἠπείρου καὶ τῆς Θρᾴκης μὲ σπουδαῖα ἐκπαιδευτήρια, γενναιοφρόνως ἐδαπάνησεν ἐξ ἰδίων καὶ ἐκ τῆς κληρονομίας τοῦ ἐξαδέλφου του Εὐαγγέλου Ζάππα διὰ τὴν οἰκοδομὴν καὶ τελειοποίησιν τοῦ ἡμετέρου Παρθεναγωγείου, ὥστε τοῦτο ὄχι μόνον νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὰς ὑφισταμένας τότε ἀνάγκας, ἀλλὰ καὶ νὰ εἶναι κατὰ πάντα ἀντάξιον τόσον τῆς Βασιλευούσης Πόλεως, ὅσον καὶ τῆς ἀρχοντιᾶς καὶ ἀξιοπρεπείας τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους. Καί, ὄντως, τὸ Ζάππειον καθ’ ὅλην τὴν μακρὰν ἱστορίαν του, ἐστάθη ἐπαξίως δίπλα εἰς τὰ μεγαλύτερα καὶ περιφανέστερα ἐκπαιδευτικὰ ἡμῶν καθιδρύματα, ὄχι μόνον ἀπὸ πλευρᾶς κτηριακῆς, ἀλλά, τὸ καὶ σπουδαιότερον, καὶ ἀπὸ πλευρᾶς καθαρῶς παιδείας, καταρτισμοῦ καὶ φωτισμοῦ τῶν νεανίδων τῆς Ὁμογενείας. Τὸ ὄνομα Ζαππὶς ἦτο ἐπίζηλος τίτλος τιμῆς διὰ τὰς ἀποφοίτους, αἱ ὁποῖαι πάντοτε ἐσεμνύνοντο διὰ τὴν Σχολήν των. Βεβαίως, ἐξ αἰτίας τῆς ὀδυνηρᾶς συρρικνώσεως τῶν ἀριθμῶν τῆς Ὁμογενείας τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὰς τελευταίας δεκαετίας, τὸ Ζάππειον ἀπὸ τοῦ 2000 μετηλλάχθη εἰς μικτὸν Λύκειον, ὅμως τοῦτο εἰς οὐδὲν ζημιώνει τὴν λαμπηδόνα τῆς ἱστορίας του, ἐνώπιον τῆς ὁποίας ἱστάμεθα σήμερον μὲ σεβασμὸν καὶ εὐγνωμοσύνην πολλήν. Τὸ Ζάππειον ἦτο καὶ εἶναι πολύτιμον στοιχεῖον τῆς ταυτότητος τῆς Κωνσταντινουπόλεως, μήτρα γνώσεως, ἀνθρωπισμοῦ, ἀξιοπρεπείας καὶ χριστιανικῶν ἰδεωδῶν, ἐξ ἀρχῆς δὲ ἔχαιρε καὶ χαίρει πάντοτε τῆς ἀγάπης καὶ τῆς προστασίας τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας καὶ τῶν κατὰ καιροὺς Οἰκουμενικῶν Πατριαρχῶν, ἀπὸ τοῦ ἀοιδίμου Ἰωακεὶμ τοῦ Γ΄μέχρι καὶ τῆς ἡμῶν Μετριότητος.
Σήμερον, λοιπόν, συνήλθομεν διὰ νὰ ἑορτάσωμεν τὰ πολιὰ γενέθλια τοῦ Ζαππείου. Ὁ ἑορτασμὸς περιλαμβάνει καὶ τὰ ἀποκαλυπτήρια τοῦ ἐπανατοποθετηθέντος εἰς τήν θέσιν του ἀγάλματος τοῦ ἱδρυτοῦ καὶ Μεγάλου Εὐεργέτου Κωνσταντίνου Ζάππα. Ὁ ὑψηλόφρων καὶ ἄξιος τῆς Ρωμηοσύνης ἐκεῖνος ἀνήρ, ὅπως ἄλλωστε καὶ ὁ ἐξάδελφος αὐτοῦ Εὐάγγελος Ζάππας, δὲν ἔλειψαν ἀσφαλῶς ποτὲ ἀπὸ τὰς δεήσεις τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, οὔτε ἀπὸ τὰς εὐγνώμονας προσευχὰς τῶν Ζαππίδων καὶ τῶν κατὰ καιροὺς μελῶν τῆς Ἐφορείας, διευθυντῶν, διδασκάλων, μαθητριῶν καὶ μαθητῶν τῆς Σχολῆς. Ὅμως ἡ κοινὴ εὐγνωμοσύνη, πέραν τῆς ὀνοματοδοσίας τοῦ ἐκπαιδευτηρίου ἀπὸ τοῦ ἐπωνύμου του, ὤφειλε νὰ καταστῇ φανερὰ καὶ διὰ τῆς ἀνυψώσεως ἀνταξίου ἀγάλματός του, τὸ ὁποῖον θὰ αἰσθητοποιῇ διαχρονικῶς τὴν παρουσίαν καὶ τὴν ἀρετὴν τοῦ ἀνδρός. Τοῦτο ἐγένετο πραγματικότης ἐν καιρῷ τῷ δέοντι, μετὰ δὲ τὰς γνωστὰς περιπετείας του, τὰς συνδεδεμένας μὲ γενικωτέρας περιπετείας τοῦ Γένους ἡμῶν ἐνταῦθα, τὸ ἄγαλμα τοποθετεῖται καὶ πάλιν καὶ ἐπισήμως σήμερον εἰς τὴν θέσιν του καὶ ἐκφράζομεν ἐπ’ αὐτῷ ὁλόθυμον τὴν Πατριαρχικὴν ἡμῶν εὐαρέσκειαν πρὸς τοὺς σχόντας τὴν εὐγενῆ πρωτοβουλίαν. Τὸ ἄγαλμα τοῦ Ζάππα θὰ διακηρύσσῃ μεγαλοφώνως ὅτι τὸ εὐγενὲς αἴσθημα τῆς εὐγνωμοσύνης πρὸς τοὺς κοινοὺς εὐεργέτας οὐδέποτε ἔλειψεν ἀπὸ τὴν Ὁμογένειαν, ἐνῷ παραλλήλως θὰ παρακινῇ καὶ ἄλλους, ἰσχυροὺς οἰκονομικῶς, νὰ μιμηθοῦν τὸ παράδειγμα τοῦ ἀνδρός. Καὶ βεβαίως, κρίμασιν οἷς οἶδεν ὁ Κύριος, εἰς τὴν Πόλιν δὲν χρειαζόμεθα, δυστυχῶς, νέα σχολικὰ κτήρια. Χρειάζονται ὅμως ἀλλοῦ. Καὶ χρειάζεται παντοῦ καὶ πάντοτε ἡ χριστιανικὴ ἀγάπη, ἡ κοινωνικὴ εὐαισθησία, ἡ γενναιοφροσύνη, ὁ ἀλτρουϊσμός, ἡ θυσιαστικὴ προσφορὰ, πρὸς θεραπείαν τῶν κοινῶν ἀναγκῶν. Ὁ Κωνσταντῖνος Ζάππας εἶναι ἄριστον ὑπόδειγμα ἐν προκειμένῳ.
Ἀλλ’ ἑορτασμὸς ὅπως ὁ προκείμενος πρέπει νὰ μὴ μένῃ εἰς ἀναπόλησιν τοῦ λαμπροῦ παρελθόντος. Καλούμεθα νὰ μελετήσωμεν τὴν σύγχρονον δύσκολον πραγματικότητα καὶ νὰ ἀναλάβωμεν ἀκολούθως οἱανδήτινα ἀναγκαίαν πρωτοβουλίαν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς συνεχείας τῆς λειτουργίας τοῦ Λυκείου καὶ τῆς πνευματικῆς προσφορᾶς του. Ἀσφαλῶς δὲν εἴμεθα εἰς τὴν ἄνοιξιν. Τὸ γνωρίζομεν. Τοὐλάχιστον νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀναβάλωμεν ὅσον εἶναι δυνατὸν τὴν ἔλευσιν τοῦ χειμῶνος. Εἰς τοῦτο ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ Κωνσταντινουπόλεως καὶ ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης εὑρίσκονται συστρατευμένοι μὲ ὅλην τὴν Ὁμογένειαν. Ἄς εἴμεθα εὐέλπιδες. Ἄς εἴμεθα αἰσιόδοξοι. Ὁ Θεὸς ἀπὸ κοπρίας ἐγείρει πένητας καὶ ἐκ θανάτου ἀνιστᾷ νεκρούς, καὶ τοὺς ἐλπίζοντας εἰς Αὐτὸν δὲν τοὺς ἐγκαταλείπει. Αὐτῷ παρακατατιθέμεθα τὴν ζωὴν ἡμῶν ἅπασαν καὶ τὴν ἐλπίδα. Τὴν ζωὴν καὶ τὴν ἐλπίδα τοῦ Ζαππείου καὶ ὅλης τῆς Ὁμογενείας....
Εὐχόμενοι ὁλοψύχως νὰ μᾶς ἀξιώσῃ ὅλους ὁ Θεὸς νὰ συνεορτάσωμεν πολλὰς ἀκόμη εὐτυχεῖς ἐπετείους, πατρικὰς εὐχὰς καὶ εὐλογίας ἰδιαιτέρως ἀπευθύνομεν μετὰ στοργῆς πρὸς πάντας τοὺς διδάσκοντας καὶ διδασκομένους εἰς τὸ Ἐκπαιδευτήριον ἡμῶν τοῦτο, καὶ τοὺς εὐχόμεθα ἕνα εἰρηνικὸν καὶ καρποφόρον καὶ ἀποδοτικὸν νέον σχολικὸν ἔτος. Νὰ εἶσθε, ἀγαπητοί, πάντοτε ἄξιοι τοῦ Ζαππείου καὶ τῆς βαρείας κληρονομίας τοῦ ὀνόματος τῆς Σχολῆς σας!


Από αριστερά προς τα δεξιά στην φωτογραφία διακρίνονται ο Μητροπολίτης Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας Σάββας, ο Νικόλαος Κεφάλας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο Ιωάννης Δομάγερ, Πρόεδρος των Ολυμπίων και Κληροδοτημάτων και εκπρόσωπος της Ζαππείου Επιτροπής, Δέσποινα Φιλίππου, διευθύντρια της σχολής, η Ελισάβετ Κατάνου, πρόεδρος του Συλλόγου Ζαππείου Αθηνών, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στην Πόλη μας Βασίλειος Μπορνόβας, ο επίσκοπος Νιτρίας Νικόδημος (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας).

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ CNN ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ


Saving souls and the planet go together

By Ecumenical Patriarch Bartholomew,

Editor's note: His All Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew, spiritual leader of the world's 300 million Orthodox Christians, is 270th successor of St. Andrew the apostle who founded the 2,000-year-old church of Constantinople. His work for environmental protection has earned him the title "Green Patriarch." He was named by Time magazine as one of the world's most influential people and has been honored with the U.S. Congressional Gold Medal. The author of "Encountering the Mystery" and "In the World, Yet Not of the World," he is being honored October 19 by the interfaith organization The Temple of Understanding.
(CNN) -- Last October, the Ecumenical Patriarchate convened an international, interdisciplinary and interfaith symposium in New Orleans on the Mississippi River, the eighth in a series of high-level conferences exploring the impact of our lifestyle and consumption on our planet's major bodies of water.

Similar symposia have met in the Aegean and Black Seas, in the Adriatic and Baltic Seas, along the Danube and Amazon Rivers, and on the Arctic.

At first glance, it may appear strange for a religious institution concerned with "sacred" values to be so profoundly involved in "worldly" issues. After all, what does preserving the planet have to do with saving the soul?

It is commonly assumed that global climate change and the exploitation of our nature's resources are matters that concern politicians, scientists and technocrats. At best, perhaps, they are the preoccupation of special interest groups or naturalists.

So the preoccupation of the Orthodox Christian Church and, in particular, her highest spiritual authority, the Ecumenical Patriarchate, with the environmental crisis will probably come as a surprise to many people.

Yet, there are no two ways of looking at either the world or God. There can be no double vision or worldview: one religious and the other profane; one spiritual and the other secular. In our worldview and understanding, there can be no distinction between concern for human welfare and concern for ecological preservation.

Nature is a book, opened wide for all to read and to learn, to savor and celebrate. It tells a unique story; it unfolds a profound mystery; it relates an extraordinary harmony and balance, which are interdependent and complementary. The way we relate to nature as creation directly reflects the way we relate to God as creator.

The sensitivity with which we handle the natural environment clearly mirrors the sacredness that we reserve for the divine. We must treat nature with the same awe and wonder that we reserve for human beings. And we do not need this insight in order to believe in God or to prove his existence. We need it to breathe; we need it for us simply to be.
At stake is not just our ability to live in a sustainable way, but our very survival. Scientists estimate that those most hurt by global warming in years to come will be those who can least afford it. Therefore, the ecological problem of pollution is invariably connected to the social problem of poverty; and so all ecological activity is ultimately measured and properly judged by its impact upon people, and especially its effect upon the poor.

In our efforts, then, to contain global warming, we are admitting just how prepared we are to sacrifice some of our greedy lifestyles.

When will we learn to say: "Enough!"? When will we direct our focus away from what we want to what the world needs? When will we understand how important it is to leave as light a footprint as possible on this planet for the sake of future generations? We must choose to care. Otherwise, we do not really care at all.

We are all in this together. Indeed, the natural environment unites us in ways that transcend doctrinal differences. We may differ in our conception of the planet's origin, whether biblical or scientific. But we all agree on the necessity to protect its natural resources, which are neither limitless nor negotiable.

It is not too late to respond -- as a people and as a planet. We could steer the Earth toward our children's future. Yet we can no longer afford to wait; we can no longer afford not to act. People of faith must assume leadership in this effort; citizens of the world must clearly express their opinion; and political leaders must act accordingly. Deadlines can no longer be postponed; indecision and inaction are not options.

We are optimistic about turning the tide; quite simply because we are optimistic about humanity's potential. Let us not simply respond in principle; let us respond in practice. Let us listen to one another; let us work together; let us offer the earth an opportunity to heal so that it will continue to nurture us.

The opinions expressed in this commentary are solely those of Patriarch Bartholomew.

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Ο ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

 

Φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος δέχθηκε στο Πατριαρχικό Γραφείο στο Φανάρι τον Θεοφιλέστατο Εψηφισμένο Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής Νικηφόρο, ο οποίος συνοδευόταν από τον αδελφό του ιερομόναχο Νεκτάριο Μικραγιαννανίτη.
Ο νέος Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας την περασμένη Πέμπτη 7 Οκτωβρίου.
Πήγε στο Φανάρι για να πάρει την ευχή του Οικουμενικού Πατριάρχου, αφού όλα τα χρόνια της μέχρι τώρα διακονίας του ανήκε, ως αγιορείτης, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ο νέος Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής υπηρέτησε επί μια εικοσαετία στην Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία, ως καθηγητής, αναπληρωτής σχολάρχου και σχολάρχης αυτής.
Η χειροτονία του Εψηφισμένου Μητροπολίτου θα τελεσθεί την Κυριακή 24 Οκτωβρίου στην Αλεξάνδρεια.

Οι δύο αυτάδελφοι, Νικηφόρος ο νέος Κεντρώας Αφρικής Νικηφόρος και Νεκτάριος ο Μικραγιαννανίτης με τον Μητροπολίτη Σεβαστείας Δημήτριο.